تاثير يك دوره فعاليت‌هاي هوازي بر استرس تحصيلي دانش‌آموزان پسرمقطع متوسطه‌ شهرستان مباركه

كارشناسي ارشد

ﻫﺪف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تاثير يك دوره فعاليت‌ هوازي بر استرس تحصيلي دانش‌آموزان مقطع متوسطه‌ شهرستان مباركه بود. جامعه آماري اين پژوهش عبارت است از كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول كه در سال تحصيلي 1403-1402 در دبيرستان هاي دولتي شهر مباركه به تحصيل مشغول بودند. نمونه تحقيق از ميان دانش آموزان پسر غير ورزشكار به صورت در دسترس انتخاب شدند. اندازه گيري استرس تحصيلي دانش‌آموزان با استفاده از از پرسشنامه استرس تحصيلي گادزلا (1991) قبل و بعد از مداخله انجام شد. تعداد 30 نفر از دانش آموزان كه نمرات بالاتري از استرس تحصيلي را گزارش نمودند انتخاب شدند و به طور مساوي در دو گروه كنترل و گروه تجربي (هر كدام 15 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربي تمرين هوازي شاتل ران را به مدت 10 جلسه تمرين انجام دادند. از آزمون كلموگروف- اسميرنوف (K.S) براي بررسي طبيعي بودن توزيع داده ها و از آزمون t مستقل براي تحليل داده ها با بهره گيري از نرم افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد. نتايج نشان داد كه يك دوره فعاليت‌هاي هوازي ده جلسه اي باعث بهبود استرس تحصيلي دانش‌آموزان مي شود.

232408

دانشگاه اصفهان

تربيت بدني و علوم ورزشي - رفتارحركتي

دكتر احمدرضا موحدي