پيش بيني نشانه هاي اختلال پرخوري عصبي و بدريخت انگاري بدن بر اساس تروماي دوران كودكي : نقش واسطه انعطاف پذيري روان‌شناختي و شفقت ورزي به خود

10/14/2024 12:00:00 AM

نوجوانان داراي تجربه تروما در زمان كودكي در معرض خطر بالايي براي ابتلا به اختلالات روان‌پزشكي مانند اختلالات پرخوري عصبي و بدريخت ‌انگاري بدني هستند. به همين دليل پژوهش حاضر با هدف پيش بيني نشانه هاي اختلال پرخوري عصبي و بدريخت انگاري بدن بر اساس تروماي دوران كودكي با ميانجي گري انعطاف پذيري روان‌شناختي و شفقت ورزي به خود صورت گرفت. روش اين تحقيق توصيفي و از نوع همبستگي چندگانه بود كه در آن از رويكرد مدل يابي معادلات ساختاري بهره گرفته شده‌ است. جامعه آماري شامل دختران مقطع سني 16 تا 22 سال شهر‌هاي ميبد و اردكان بود كه در سال تحصيلي 1402_1403 مشغول به تحصيل بودند و از طريق نمونه گيري غيرتصادفي در دسترس 300 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوري داده‌ها از مقياس‌هاي تروماي دوران كودكي (CTQ) برنشتاين (2003)، پرسشنامه شدت پرخوري يا شكم ‌بارگي گورمالي (1982)، مقياس اصلاح‌ شده‌ ي وسواس فكري_عملي ييل براون (BDD_YBOCS) براي اختلال بدريخت انگاري بدن، مقياس انعطاف‌پذيري روان‌شناختي بوند و همكاران (2007) و مقياس خودشفقتي ريس (2011) استفاده شد. داده‌هاي گردآوري شده با نرم افزار SPSS نسخه‌ي 26 و نرم افزار Amos نسخه‌ي 24 مورد تحليل قرار گرفتند و يافته‌ها نشان داد كه مدل كلي از برازش خوبي برخوردار است و روابط مستقيم بين خودشفت ورزي در ارتباط تروماي دوران كودكي و اختلال بدريخت¬انگاري بدن و پرخوري عصبي و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در ارتباط با تروماي دوران كودكي و بدريخت‌انگاري بدني نقش ميانجي را ايفا مي¬كنند اما با توجه به يافته¬ها، نقش متغير انعطاف پذيري روان شناختي به عنوان متغير ميانجي در ارتباط بين تروماي دوران كودكي و پرخوري عصبي رد شد. در نتيجه مي‌توان با افزايش انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و بهبود خود شفقت‌ورزي منجر به كاهش اثرات تروماي دوران كودكي و تعديل نشانه‌هاي اختلالات پرخوري عصبي و بدريخت‌انگاري بدن شد

232352

دانشگاه اردکان

آزاده چوب فروش زاده Azadeh Choobforoush Zadeh