بررسي توانايي دندانپزشكان و دانشجويان دندانپزشكي در افتراق بين پوسيدگي اينتر پروگزيمال از cervical burnout""

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: پوسيدگي‌هاي دنداني از شايع‌ترين بيماري‌هاي مزمن در جهان به شمار مي‌روند. تكنيك‌هاي راديوگرافي به‌ويژه تكنيك بايت وينگ ابزار اصلي تشخيص دقيق پوسيدگي‌هاي بين‌دنداني هستند؛ اما گاهي نماهاي راديوگرافي خاصي ممكن است پوسيدگي بين‌دنداني را تقليد كنند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي توانايي دندانپزشكان و دانشجويان دندانپزشكي در افتراق بين پوسيدگي اينتر پروگزيمال از cervical burnout در دندان‌هاي خلفي بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي - تحليلي، تصاوير راديوگرافي بايت وينگ و پانوراميك توسط دندانپزشكان و دانشجويان دندانپزشكي مورد بررسي قرار گرفت كه در آنها cervical burnout وجود داشت. تصاوير مذكور شامل پوسيدگي‌هاي بين‌دنداني و همچنين cervical burnout در نواحي خاصي بود و از شركت‌كنندگان خواسته شد تا محل پوسيدگي‌هاي بين‌دنداني را در چك‌ليستي كه براي اين منظور طراحي شده بود وارد كنند. رفرنس مورداستفاده تشخيص متخصصين ترميمي و راديولوژي بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار STATA-12 و آزمون‌هاي كاي دو، آزمون دقيق فيشر و t-test تجزيه تحليل شدند. سطح معني‌داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه در راديوگرافي بايت وينگ ميانگين burnoutهايي كه به‌اشتباه پوسيدگي تشخيص‌داده‌شده‌اند براي كل نمونه‌ها برابر 90/10 بود و اين خطا با هيچ‌كدام از متغيرهاي جنسيت، تحصيلات و سابقه كار ارتباط معناداري نداشت. ميانگين پوسيدگي‌هاي تشخيص داده نشده براي كل نمونه‌ها برابر 48/19 بود و اين خطا به شكل معناداري در شركت‌كنندگان زن بيشتر از مرد بود؛ اما با تحصيلات و تجربه كار شركت‌كنندگان ارتباط معناداري نداشت. همچنين در راديوگرافي پانوراميك ميانگين burnoutهايي كه به‌اشتباه پوسيدگي تشخيص‌داده‌شده‌اند براي كل نمونه‌ها برابر 00/11 بود و اين خطا در دندانپزشكان عمومي بيشتر از دانشجويان و دانشجويان بيشتر از متخصصين بود؛ اما با جنسيت و تجربه كار ارتباط معناداري نداشت. ميانگين پوسيدگي‌هاي تشخيص داده نشده براي كل نمونه‌ها برابر 00/28 بود و در دانشجويان بيشتر از دندانپزشكان عمومي و دندانپزشكان عمومي بيشتر از متخصصين بود؛ اما با جنسيت و تجربه كار ارتباط معناداري نداشت. ميانگين درصد burnoutهاي به‌اشتباه پوسيدگي تشخيص‌داده‌شده براي راديوگرافي بايت وينگ برابر 90/10 و براي راديوگرافي پانوراميك برابر 00/11 بود و مقادير اين خطاي تشخيصي بين راديوگرافي بايت وينگ و پانوراميك تفاوت معناداري نداشت. ميانگين درصد پوسيدگي‌هاي تشخيص داده نشده براي راديوگرافي بايت وينگ برابر 48/19 براي راديوگرافي پانوراميك برابر 00/28 بود و ميزان خطاي راديوگرافي پانوراميك به شكل معناداري بيشتر از بايت وينگ بود. نتيجه‌گيري: توانايي دانشجويان سال آخر نسبت به دندانپزشكان متخصص و عمومي در افتراق cervical burnout از پوسيدگي پروگزيمال عالي و در تشخيص پوسيدگي پروگزيمالي متوسط است و شركت‌كنندگان براي تشخيص پوسيدگي در راديوگرافي بايت وينگ بهتر از پانوراميك عمل مي‌كنند. واژگان كليدي: پوسيدگي اينتر پروگزيمال، راديوگرافي، cervical burnout، بايت وينگ

232282

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

معين خاني زاد