اثر تمرين شبيه‌سازي بازي فوتبال بر رابطه‌ي بين بيومكانيك پاي تكيه‌گاه و عملكرد شوت

كارشناسي ارشد

يكي از راه‌هاي اصلي براي به گل رسيدن هر تيم شوت زدن مي‌باشد. با توجه به اهميت فاكتور شوت در فوتبال هدف از پژوهش حاضر تحليل پارامترهاي بيومكانيكي همچون نيروي عمودي عكس العمل زمين و نوسانات مديولترال در پاي تكيه‌گاه و اثر آنها بر عملكرد شوت فوتبال، قبل و بعد از يك پروتكل تمرين شبيه‌سازي بازي فوتبال بود. به اين منظور تغييرات پارامترهاي بيومكانيكي پاي تكيه‌گاه و مقايسه‌ي عملكرد شوت افراد شركت كننده، قبل و بعد از پروتكل تمرين شبيه سازي ارزيابي شده است. از 30 نفر از فوتباليست‌هايي كه حداقل 5 سال سابقه‌ي بازي در ليگ برتر كشور يا استان را داشته‌اند، با ميانگين سن22.5 سال، قد 180.9 سانتي متر و وزن 74.3 كيلوگرم، كه به روش در دسترس انتخاب شدند، دعوت شد تا در اين تحقيق شركت كنند. روش كار به اين صورت بود كه هر بازيكن بايد در مجموع 12 شوت را با نهايت سرعت ممكن اجرا مي‌كرد، كه 6 شوت سهم قبل از اجراي پروتكل تمريني و 6 شوت سهم بعد از انجام پروتكل تمريني بود. از 6 شوت مرحله‌ي قبل از انجام پروتكل تمريني، شوت‌هاي اول تا سوم بدون اعمال قيد دقت بودند و شوت‌هاي چهارم تا ششم همراه با قيد دقت بودند. به همين ترتيب در مرحله‌ي بعد از انجام پروتكل، شوت‌هاي هفتم تا نهم بدون اعمال قيد دقت بودند و شوت‌هاي دهم تا دوازدهم همراه با قيد دقت بودند. بعد از اجراي 6 شوت مرحله‌ي اول، بازيكنان به انجام پروتكل تمريني پرداختند. سپس شوت‌هاي مرحله‌ي دوم را اجرا كردند و به كار خود پايان دادند. نتايج نشان داد كه همبستگي رابطه‌ي بين سرعت شوت‌هاي دقتي و دامنه نوسانات مديولترال پاي تكيه‌گاه در مرحله‌ي بعد از پروتكل تمريني، منفي و معني دار است ( 0.008 = P , 0.283- = (88) r ) در حالي كه همبستگي رابطه‌ي بين حداكثر سرعت شوت با نيروي عمودي عكس العمل زمين در پاي تكيه گاه در مرحله‌ي قبل از انجام پروتكل تمريني مثبت و معنادار است ( 0.048= P , 0.363=( 30 )r ). همچنين نتايج نشان داد ( 0.001>P , 7.2 = (29)t ) كه حداكثر سرعت شوت قبل از انجام پروتكل تمريني نسبت به حداكثر سرعت شوت بعد از انجام پروتكل تمريني، تفاوت معناداري داشته است. علاوه بر آن مشاهده شد ( 0.001>P , 8.723 = (26)t ) كه سرعت شوت‌هاي دقيق نسبت به حداكثر سرعت شوت در مرحله‌ي قبل از انجام پروتكل تمريني كاهش معناداري داشته است. نتايج همبستگي بين نرخ بارگذاري شوت‌هاي دقتي با امتياز دقت شوت نيز نشان داد كه در مرحله‌ي بعد از انجام پروتكل تمريني اين همبستگي منفي و معنادار است ( 0.013 = P , 0.267- = (86)r ). به طور كلي مشاهده شد كه شوت‌هاي سرعتي و شوت‌هاي دقتي در فاكتورهاي بيومكانيكي باهم تفاوت دارند. بيومكانيك شوت فوتبال براي بهبود عملكرد شوت مهم بوده و بررسي فاكتورهاي بيومكانيكي فاكتور شوت مي‌تواند به مربيان كمك كند تا در روند بهبود عملكرد شوت بازيكنان خود، طراحي تمرين كارآمدتري را داشته باشند. اگر به فاكتورهاي بيومكانيكي بيشتر توجه شود شايد بتوان نتيجه و عملكرد شوت‌هاي دقتي را افزايش داد. به عنوان راهكاري پيشنهادي، تقويت عضلات اندام تحتاني مي تواند باعث بهبود فاكتور نيروي عمودي عكس العمل زمين در پاي تكيه گاه شده كه به نظر مي‌رسد ارتباط مثبتي با شوت‌هاي دقتي دارد. از طرفي انجام تمرينات تعادلي اگر موجب بهبود تغييرات مركز فشار در پاي تيكه گاه شود، طبق نتايج اين تحقيق مي تواند به كيفيت شوت‌ها افزوده و باعث بهبود عملكرد شوت در فوتباليست‌ها شود.

232262

دانشگاه اصفهان

مهدي سليمي

بيومكانيك ورزشي

شهرام لنجان نژاديان اصفهان