تبيين الگوي توانمند سازي زنان روستايي با تاكيد بر توليد وفرآوري گياهان دارويي (مورد مطالعه: استان چهارمحال و بختياري)

دكتري

با توجه به پتانسيل بالاي بخش كشاورزي و به ويژه كشت گياهان دارويي در ايران، توانمندسازي زنان روستايي در اين حوزه مي‌تواند به عنوان يك استراتژي موثر براي ارتقاي جايگاه اجتماعي و اقتصادي آن‌ها مطرح شود. با اين حال، مطالعات اندكي به طور خاص به بررسي اين موضوع پرداخته‌اند. با توجه به اينكه استان چهارمحال و بختياري از مناطق كليدي كشور به لحاظ توليد گياهان دارويي است، هدف اصلي اين پژوهش كمي و كاربردي كه با تركيبي از روش¬هاي توصيفي ـ تحليلي و معادلات ساختاري انجام گرفته است، ارائه مدل توانمندسازي زنان روستايي در بخش گياهان دارويي در اين استان است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي زنان روستايي استان چهارمحال و بختياري است كه در ميان آن¬ها 209 نفر به¬عنوان نمونه آماري مورد پرسشگري قرار گرفته¬اند. براي تجزيه و تحليل داده¬ها از نرم¬افزارهاي SPSS وAmos استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه ابعاد چهارگانه توانمندسازي زنان روستايي در بخش گياهان دارويي (توانمندي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، زيست¬محيطي و فردي و روانشناختي) دروضعيت نامناسبي قرار دارد و مهم¬ترين عوامل تعيين¬كننده¬هاي توانمندسازي زنان روستايي در بخش گياهان دارويي عبارت¬اند از: تشكيل و توسعه تعاوني¬ها با ضريب مسير 510/0، حمايت كارآمد بخش دولتي با ضريب مسير 465/0، برگزاري كلاس¬ها و دوره¬هاي آموزشي با ضريب مسير 280/0، ميزان مالكيت اراضي با ضريب مسير 193/0 و درآمد با ضريب مسير 159/0.

232201

دانشگاه اصفهان

حميد برقي

جغرافيا و برنامه ريزي روستايي

يوسف قنبري