بررسي ويژگي هاي جمعيت شناختي اقدام كنندگان به خودكشي و خودزني مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان و عوامل مرتبط با پيامدهاي خودكشي طي سال هاي 1400 و 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: خودكشي عمل و رفتاري است آگاهانه كه انسان براي مردن انجام مي­دهد. خودكشي يكي از مسائل مهم بهداشتي در جهان مي باشد. اين مطالعه با هدف بررسي ويژگي هاي جمعيت شناختي اقدام كنندگان به خودكشي و خودزني مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان و عوامل مرتبط با پيامدهاي خودكشي طي سال هاي 1400 و 1401 انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه به‌صورت مقطعي و از نوع توصيفي تحليلي بصورت تمام شماري تمامي موارد اقدام به خودكشي در سالهاي 1400 و 1401با حجم نمونه ي 604 نفر انجام شد و اطلاعات اين پژوهش از طريق بررسي پرونده بيماران تهيه و جمع‌آوري گرديد. جهت جمع آوري چك ليستي از متغير هاي پژوهش شامل جنسيت، سن، محل زندگي، تحصيلات، سابقه اقدام به خودكشي قبلي، سابقه اقدام به خودكشي قبلي در خانواده، سابقه مصرف مواد مخدر، وضعيت بيماري هاي مزمن، سابقه ي بيماري هاي رواني، روش اقدام به خودكشي، فصل اقدام به خودكشي، روش هاي اقدام به خودزني و پيامد نهايي توسط تيم پژوهش تنظيم شد، در نهايت پس از جمع بندي داده ها با نرم افزار spss نسخه 24 به صورت تعداد و درصد گزارش و با استفاده از آزمون آماري مجذوركاي تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها: نتايج مطالعه نشان داد كه از 604 مورد اقدام به خودكشي99 نفر (16.4%) افراد مورد مطالعه فوت شده و 505 نفر (83.6 %) ترخيص شده اند. 295 نفر (48.8%) افراد مورد مطالعه مرد و بيشتر افراد با گروه سني 17-40 سال و داراي تحصيلات ديپلم و مجرد بوده اند. 301 نفر (49.8%) از افراد مورد مطالعه داراي سابقه بيماري هاي رواني بوده اند و 121 نفر (20%) از افراد سابقه خودكشي قبلي كه بيشترين فراواني روش اقدام به خود كشي مربوط به روش مصرف دارو با 429 نفر (71%) بوده و بيشترين فراواني فصل خودكشي به ترتيب مربوط به فصل بهار 167 نفر (27.6%) و فصل تابستان 162 نفر (26.8%) بوده است. نتايج تحليلي نشان داد كه كه بين گروه سني، وضعيت تأهل، روش اقدام به خودكشي، مصرف مواد مخدر و وضعيت بيماري هاي مزمن با پيامد نهايي اقدام به خودكشي و خود زني در افراد مورد مطالعه ارتباط معني دار آماري وجود دارد (P<0.05). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه ما شانس خودكش در افراد مجرد و تحصيلات پايين و افراد جوان و ميانسال و افراد داراي بيماري هاي مزمن و داراي سابقه مصرف مواد بالا مي باشد. به طور كلي عوامل مختلف دموگرافيك، مشكلات خانوادگي مي توانند خطر انجام خودكشي را بيشتر كنند، بنابراين لازم است براي پيشگيري از خودكشي درگروه هاي آسيب پذير، تصميمات جدي تري گرفته شود. واژگان كليدي: خودكشي؛ خود زني؛ بيماري هاي رواني؛ اقدام به خود كشي

232183

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ليلا عزيزخاني، بختيار پيروزي