بررسي رابطه بين رياكاري سازماني و امنيت رواني كاركنان در شركت فولاد مباركه اصفهان

كارشناسي ارشد

هدف از پژوهش حاضر، رابطه بين رياكاري سازماني و امنيت رواني كاركنان در شركت فولاد مباركه اصفهان بود. اين پژوهش از حيث هدف كاربردي و از نظر روش از نوع توصيفي ـ همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه كاركنان ستادي شركت فولاد مباركه اصفهان در سال 1403 به تعداد (1500 نفر) بودند كه از اين تعداد با استفاده از روش نمونه¬گيري تصادفي ساده، تعداد 307 نفر انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه رياكاري سازماني (كيليچوغلو و كيليچوغلو، 2019) و پرسشنامه امنيت رواني (ادموندسون، 1999) استفاده گرديد و پايايي آنها بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 88/0 و 84/0 محاسبه شد. تجزيه و تحليل داده¬ها در دو سطح آمار توصيفي و آمار استنباطي با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS-21 و PLS صورت گرفت. يافته¬¬هاي پژوهش نشان داد كه كه رياكاري سازماني رابطه منفي و معناداري بر امنيت رواني كاركنان دارد. بهويژه، مؤلفههاي «عدم انطباق بين ساختار داخلي و محيط» و «ناسازگاري در عملكرد» رابطه منفي معناداري بر امنيت رواني دارند .(p< 0.05) در عين حال، «عدم حفظ گفتار در عمل» بر امنيت رواني رابطه معناداري نداشت (p> 0.05) . همچنين، تفاوتهاي معناداري در ميانگين امنيت رواني بر اساس تحصيلات وجود داشت؛ بهطوريكه افراد با تحصيلات بالاتر امنيت رواني كمتري گزارش كردند. اما در خصوص جنسيت، سن و سابقه كار، تفاوت معناداري در ميانگينهاي رياكاري و امنيت رواني مشاهده نشد. پيشنهاد مي‌شود براي از بين بردن رياكاري سازماني و ايجاد امنيت رواني در سازمان، مديران زمينه افرايش همكاري¬هاي تيمي و مشوق¬هاي مالي و معنوي يكساني براي كاركنان در نظر بگيرند.

232100

دانشگاه اصفهان

مديريت آموزشي

دكتر سيد علي سيادت , دكتر ليلا مقتدايي خوراسگاني