بررسي كارايي فرايند اكسيداسيون پيشرفته در حذف جلبك ملوسيرا از آب خروجي تصفيه‌خانه قليان شهر سنندج با كاربرد سيستم UV/H2O2

1403

بهداشت محيط

مقدمه: پديده اوتروفيكاسيون از علل‌ اصلي‌ آلوده‌كننده منابع‌ آب مي‌باشد كه‌ در آن جلبك‌ها و متابوليت‌هاي‌ آن‌ها باعث‌ كاهش‌ شفافيت‌ آب و تغيير رنگ‌ آن، ايجاد طعم‌ و بوي‌ نامطبوع، افزايش‌ ريسك‌ بهداشتي‌ و بيماري‌زايي، كاهش‌ اكسيژن محلول در آب، بهم‌ زدن تعادل بيولوژيك‌ منابع‌ آب و افزايش‌ هزينه‌هاي‌ تصفيه‌ و پالايش‌ آب مي‌گردند، لذا كنترل و حذف جلبك‌ها از منابع‌ آبي‌ بسيار ضروري‌ و بااهميت‌ مي‌باشد. هدف اصلي اين مطالعه تعيين ميزان حذف جلبك ملوسيرا، TOC، كلروفيل a، طعم و بو و شاخص UV254 با استفاده از سيستم UV/H2O2 است. مواد و روش‌ها: اين‌ مطالعه‌ از نوع تجربي‌ مداخله‌اي‌ بوده كه‌ در سال‌هاي‌ 1401 تا 1403 در آزمايشگاه‌هاي ميكروبيولوژي و شيمي‌ آب و فاضلاب دانشكده بهداشت‌ دانشگاه علوم پزشكي‌ كردستان انجام گرديد. براي اين منظور، اثر سه متغير pH (5، 7 و 9)، زمان تماس (20، 55 و 90 دقيقه) و غلظت H2O2 (0، 1 و 2 گرم بر ليتر) بر ميزان حذف جلبك ملوسيرا، TOC، كلروفيل a، طعم و بو و شاخص UV254 موردبررسي قرار گرفت. طراحي آزمايش‌ها بر اساس روش Box-Behnken و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Minitab و روش آناليز واريانس (ANOVA) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه هركدام از متغيرهاي pH، زمان تماس و غلظت H2O2 به‌صورت مستقل تأثير معني‌داري در حذف جلبك ملوسيرا دارند، درحالي‌كه تعامل اين متغيرها در موارد كمي تأثير معناداري داشته است. بيشترين ميزان حذف جلبك ملوسيرا در pH برابر با 5، غلظت H2O2 برابر با g/l 2 و زمان تماس 90 دقيقه (بيش از 86%) مشاهده شد. همچنين افزايش غلظت H2O2 و زمان تماس به‌طور معناداري باعث افزايش ميزان حذف جلبك ملوسيرا، TOC، كلروفيل a ، طعم بو و شاخص UV254 شد، درحالي‌كه افزايش pH منجر به كاهش ميزان حذف آن‌ها شد. نتيجه‌گيري: اين تحقيق نشان مي‌دهد كه فرايند UV/H2O2 يك روش كارآمد براي بهبود كيفيت آب خروجي تصفيه‌خانه‌ها ازنظر كاهش ميزان جلبك و ساير آلاينده‌هاست. واژه‌هاي كليدي: اكسيداسيون پيشرفته، UV/H2O2، جلبك ملوسيرا، كيفيت آب، تصفيه‌خانه قليان سنندج.

232079

1403

بهداشت محيط

بهداشت

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

رضا رضايي