ساخت و مشخصه يابي چسب مخاطي بر پايه هيدروكسي پروپيل متيل سلولز و ليگنين بارگذاري شده با نانوذرات ليپيدي حاوي داروي آلفا-پينن براي درمان آفت هاي دهاني

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي مواد و متالورژي

كارشناسي ارشد

آفت¬‌‌هاي د‌‌هاني از جمله استوماتيت آفتي¬مكرر شرايط ‌‌‌التهابي مزمني هستند كه اغلب با ضايعات فرسايشي و يا دردناك د‌‌هان مشخص مي‌شوند و تأثير قابل‌توجهي بر كيفيت زندگي دارند. در اين راستا هدف از اين پژوهش، ساخت هيدروژل چسبنده مخاطي با خواص چسبندگي بالا و ر‌‌هايش طولاني مدت داروي آلفا-پينن براي درمان آفت¬‌‌هاي د‌‌هاني است. بدين منظور، چسب مخاطي هيدروژلي نانوكامپوزيتي مبتني بر هيدروژل هيدروكسي‌پروپيل‌متيل‌سلولز متاكريله و ليگنوسولفونات متاكريله حاوي حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار مورد ارزيابي قرار گرفت. به همين جهت، پس از اصلاح پليمر‌‌هاي هيدروكسي‌پروپيل‌متيل‌سلولز و ليگنوسولفونات با گروه متاكريله، هيدروژل مبتني بر اين دو با غلظت¬‌‌هاي مختلف ليگنوسولفونات متاكريله ( 0، 2، 6، 10 و 14 درصد وزني) ساخته شد و سپس براساس خواص فيزيكي و مكانيكي بهينه¬سازي شد. در ادامه حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار با و بدون حضور داروي آلفا-پينن به روش انتشار حلال تهيه و مشخصه‌يابي شد. پس از آن، هيدروژل نانوكامپوزيتي حاوي غلظت¬‌‌هاي مختلف حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار (0، 18، 38، 50 درصد وزني) ساخته و بهينه¬سازي شد. نتايج نشان¬داد كه هيدروژل¬‌‌هاي هيدروكسي‌پروپيل‌متيل‌سلولز متاكريله/ ليگنوسولفونات متاكريله با ايجاد پيوند‌‌هاي كوالانسي از طريق گروه¬‌‌هاي كربونيل و اتصال¬دهنده شيميايي و همچنين پيوند‌‌هاي هيدروژني به صورت درجا ايجاد شدند. افزودن حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار با ايجاد برهمكنش¬‌‌هاي هيدروژني با زنجيره پليمري منجر به كنترل قابل توجه خواص فيزيكي و مكانيكي هيدروژل شد. نتايج نشان داد كه افزايش غلظت ليگنوسولفونات با ايجاد گروه¬‌‌هاي هيدروكسيل و كربوكسيليك سبب افزايش درصد تورم از 18±519 درصد به 24±610 درصد و افزايش استحكام فشاري از 71±10 به 4±132 كيلوپاسكال شد. همچنين، با افزايش غلظت ليگنوسولفونات ، استحكام چسبندگي هيدروژل افزايش يافت و در نمونه 10 درصد وزني ليگنوسولفونات به 71 كيلوپاسكال رسيد. به اين ترتيب نمونه حاوي 10 درصد ليگنوسولفونات متاكريله به عنوان نمونه بهينه انتخاب شد و در ساخت هيدروژل نانوكامپوزيتي مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد، حضور حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار تا 18 درصد وزني سبب افزايش پايداري و كاهش نرخ تخريب هيدروژل¬‌‌ها و افزايش استحكام فشاري (1/1 برابر) شد. علاوه بر اين، افزودن حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار موجب بهبود خواص رئولوژيكي و خواص آنتي¬اكسيداني شد. همچنين حضور نانوذرات ليپيدي در هيدروژل نانوكامپوزيتي منجربه بهبود قابل توجهي در استحكام چسبندگي از 2±71 به 7±113كيلوپاسكال شد. نتايج ر‌‌هايش دارو براي هيدروژل¬‌‌هاي كامپوزيتي حاوي 18 درصد وزني حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار در دماي 37 درجه سانتي¬گراد، ر‌‌هايش كنترل¬شده دارو را طي 96 ساعت نشان داد. نتايج تأييد كرد كه هيدروژل نانوكامپوزيتي هيچ¬گونه سميتي در برابر سلول¬‌‌هاي فيبروبلاست نداشته و سلول¬‌‌ها به سطح هيدروژل چسبيده، رشد و گسترش پيدا كرد‌‌ه¬اند؛ بنابراين، مي¬توان نتيجه گرفت هيدروژل نانوكامپوزيتي حاوي 10 درصد وزني ليگنوسولفونات متاكريله و 18 درصد وزني حامل¬‌‌هاي ليپيدي نانوساختار با خواص مكانيكي و فيزيكي متناسب با مخاط باكال فعاليت-‌‌هاي آنتي¬اكسيداني و چسبندگي، پتانسيل استفاده در جهت درمان آفت¬‌‌هاي د‌‌هاني را دارا است.

232045

مهندسي پزشكي-بيومواد

مهندسي مواد

دانشگاه صنعتي اصفهان