عنوان
تحليل نقش و جايگاه عراق در سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي بعد از فروپاشي رژيم صدام
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
اين پژوهش به بررسي سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي در عراق پس از سقوط صدام حسين مي‌پردازد. با حمله آمريكا و هم‌پيمانانش به عراق در سال 2003 و سرنگوني رژيم بعث، عراق جديدي با ساختار سياسي متفاوت شكل گرفت. اين تغييرات در ساختار قدرت، فرصت‌هايي را براي حضور و نفوذ بازيگران منطقه‌اي همچون جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي فراهم كرد. در اين ميان، پرسش اصلي اين است كه هر يك از اين دو كشور چه سياست‌هايي را در قبال عراق اتخاذ كرده و اهدافشان چيست؟
به نظر مي‌رسد كه سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران پس از سقوط صدام بر مبناي همكاري و ائتلاف شكل گرفته است. تهران با تأكيد بر تقويت نقش شيعيان در ساختار سياسي عراق و تثبيت دولت مركزي آن، تلاش مي‌كند نفوذ خود را افزايش داده و تهديدهاي ناشي از تحولات عراق را كه ممكن است بر امنيت ملي آن تأثير بگذارند، كاهش دهد. در مقابل، سياست خارجي عربستان سعودي در عراق بر مبناي تقابل و منازعه با دولت جديد اين كشور استوار است. عربستان سعودي در تلاش است تا با مهار نفوذ جمهوري اسلامي ايران در عراق و منطقه خاورميانه، تهديدات ناشي از تنش‌هاي قومي و مذهبي را كاهش داده و امنيت ملي خود را حفظ كند.
روش تحقيق اين پژوهش مقايسه¬اي است و با رويكردي اسنادي انجام شده است. اطلاعات مورد نياز از منابع كتابخانه‌اي، مقالات علمي، گزارش‌هاي رسمي و منابع معتبر اينترنتي جمع‌آوري و تحليل شده‌اند. از روش تحليل محتوا براي بررسي و ارزيابي سياست‌هاي جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي در قبال عراق استفاده شده است. اين رويكرد به درك بهتر رقابت‌هاي منطقه‌اي و تأثير آن‌ها بر پويايي‌هاي سياسي و امنيتي خاورميانه كمك مي‌كند و پيشنهاداتي براي سياست‌گذاري‌هاي آينده ارائه مي‌دهد.
شماره ركورد
232036
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
روابط بين الملل
استاد راهنما
شهروز ابراهيمي