عنوان
سياست گارانتي بهينه براي محصولات در معرض فرآيندهاي فرسايش
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
ضمانت، قراردادي بين توليدكننده و مشتري است كه در آن توليدكننده و فروشنده هر يك متعهد مي شوند كه در قبال محصول خريداري شده در يك مدت معين، مسئوليت آن را بر عهده بگيرند. يك سياست ضمانت خوب، علاوه بر افزايش تمايل به خريد، مي تواند باعث افزايش رضايت مشتريان شود. علاوه بر اين براي كسب مشتريان بيشتر و افزايش فروش، توليدكنندگان و فروشندگان كارايي محصولات را در دورهي ضمانت بايد بر عهده بگيرند. با اين حال افزايش طول مدت ضمانت، هزينه‌هاي مربوط به ضمانت را افزايش مي‌دهد. به همين دليل توليدكنندگان همواره به دنبال تعيين طول مدت ضمانت بهينه هستند كه علاوه بر جلب رضايت مشتريان، هزينه‌هاي ضمانت را نيز كاهش دهد. در اين راستا در اين تحقيق به بررسي برخي سياست هاي بهينه ضمانت مي پردازيم. ابتدا يك سياست ضمانت تجديدپذير معرفي مي شود كه در آن فرض مي شود جمعيت اقلام توليد شده ناهمگن هستند و شامل دو زيرجمعيت اقلام ضعيف و قوي هستند و همچنين فرض مي‌شود كه فرآيند فرسايش اقلام در هر يك از زيرجمعيت ها از يك فرآيند گاما پيروي مي‌كند. در سياست ضمانت پيشنهاد شده، در زماني قبل از پايان دوره ضمانت، محصول مورد بازرسي قرار مي‌گيرد. اگر با توجه به ميزان فرسايش، محصول ضعيف شناخته شود آن را جايگزين مي‌كنيم در غير اين صورت جايگزين نمي شود. با در نظر گرفتن مدل هاي احتمالي مربوط به ضمانت و هزينه‌هاي جايگزيني و هزينه جريمه اضافي ناشي از شكست ناگهاني محصول كه ممكن است باعث زيان اقتصادي قابل توجهي شود، متوسط تابع هزينه را محاسبه مي‌كنيم. هدف محاسبه مقادير بهينه پارامترهاي طول زمان ضمانت و زمان انجام بازرسي است كه متوسط تابع هزينه را مينيمم مي‌كند. در اين تحقيق همچنين به تعميم مدل ضمانت شرح داده شده پرداخته مي شود كه در آن جمعيت اقلام توليد شده ناهمگن است كه در آن ناهمگني به وسيله‌ي يك متغير تصادفي پيوسته توصيف مي شود و فرآيند فرسايش اقلام فرآيند گاوسي معكوس در نظر گرفته مي شود. برخي مثالهاي عددي براي نشان دادن كاربردهاي مدل هاي شرح داده شده ارائه مي‌شود.
شماره ركورد
231872
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
آمار رياضي
استاد راهنما
مجيد اسدي , سميه اشرفي ورنوسفادراني