اثربخشي درمان شناختي‌ـ‌رفتاري با تأكيد بر هيجان بر علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي، روابط با همگنان و كنش‌هاي اجرايي دانش‌آموزان پسر 8 تا 10 ساله داراي علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي مقطع ابتدايي

كارشناسي ارشد

هدف از پژوهش انجام شده افزودن مؤلفه هيجان به درمان شناختي‌ـ‌رفتاري و بررسي اثربخشي درمان شناختي‌ـ‌رفتاري با تأكيد بر هيجان بر علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي، روابط با همگنان و كنش‌هاي اجرايي دانش‌آموزان پسر داراي علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي مقطع ابتدايي شهر اصفهان بود. طرح پژوهش، نيمه آزمايشي به صورت پيش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش تمامي دانش‌آموزان پسر 8 تا 10 ساله مقطع ابتدايي داراي علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي شهر اصفهان در سال تحصيلي 1403ـ1402 بود كه بر اساس انتخاب 6 مدرسه در يكي از مناطق آموزش و پرورش و انجام غربالگري، ابتدا 20 نفر از دانش آموزان بر اساس پرسشنامه سلامت روان كودكان اُنتاريو و مصاحبه تشخيصي با والدين، به عنوان نمونه انتخاب شدندكه به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند. مداخله شناختي‌ـ‌رفتاري با تأكيد بر هيجان در قالب 16 جلسه 60 دقيقه‌اي به صورت فردي براي گروه آزمايش اجرا شد. قبل از شروع مداخله پيش‌آزمون‌ها و پس از مداخله پس‌آزمون‌ها تكميل شدند؛ در اين راستا از پرسشنامه سلامت روان كودكان اُنتاريو بخش مربوط به اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي، پرسشنامه روابط همگنان و پرسشنامه نقائص كنش‌هاي اجرايي باركلي استفاده شد. در نهايت داده‌هاي حاصل از پژوهش با استفاده از روش تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه به لحاظ آماري درمان شناختي‌ـ‌رفتاري با تأكيد بر هيجان بر علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي، روابط با همگنان و كنش‌هاي اجرايي دانش‌آموزان پسر داراي علائم اختلال نارسايي توجه/فزون‌كنشي مقطع ابتدايي شهر اصفهان تأثير معناداري نداشت. علي رغم يافته‌هاي كمي، مصاحبه با والدين پس از پايان جلسات مداخله نشان داد كه مداخله بر مشكلات بروني‌سازي (پرخاشگري و نافرماني) و مشكلات دروني‌سازي (اضطراب) به لحاظ باليني مؤثر بوده است. در نتيجه به نظر مي‌رسد مداخله به كار گرفته شده به زمان بيشتري براي اثرگذاري نيازمند بوده است.

231699

دانشگاه اصفهان

حسينعلي مهرابي كوشكي

روانشناسي عمومي

شعله اميري