عنوان
توسعه چارچوبي جامع براي سنجش مسئوليت ديجيتال شركتي: نقش رهبري ديجيتال و مسئوليت اخلاقي شركتي در دستيابي به پايداري ديجيتال
نويسنده اصلي
خاني، علي
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
گسترش سريع فناوريهاي ديجيتال در سازمانها، ضمن ايجاد فرصتهاي بينظير، چالشهاي پيچيدهاي را نيز به همراه آورده است. از جمله اين چالشها ميتوان به مسائل مربوط به حريم خصوصي دادهها، امنيت سايبري، نابرابري ديجيتال و تأثيرات زيستمحيطي اشاره كرد. در اين راستا، مفهوم مسئوليت ديجيتال شركتي بهعنوان يك چارچوب راهبردي مطرح شده است تا سازمانها بتوانند از فناوريها به شكلي مسئولانه و اخلاقي استفاده كنند و ضمن تحقق اهداف تجاري خود، به تعهدات اجتماعي و زيستمحيطيشان عمل نمايند. اين پژوهش با هدف ارائه يك چارچوب جامع براي سنجش مسئوليت ديجيتال شركتي در سازمانهاي عصر ديجيتال، اقدام به تعريف دقيق و همهجانبه اين مفهوم و ابعاد سهگانه آن نموده است. در اين پژوهش، مدلي اندازهگيري نوين ارائه شده است كه كليه جنبههاي مرتبط با مسئوليت ديجيتال شركتي را در بر ميگيرد. بهعلاوه اين پژوهش باهدف بررسي تأثير مستقيم و غيرمستقيم رهبري ديجيتال و مسئوليت اخلاقي شركتي بر پايداري ديجيتال، با درنظرگرفتن نقش ميانجيگري مسئوليت ديجيتال شركتي، انجام شده است. بهعبارتديگر، اين مطالعه به دنبال پاسخ به اين پرسش است كه چگونه رهبري ديجيتال و مسئوليت اخلاقي شركتي ميتوانند از طريق تقويت مسئوليت ديجيتال شركتي، به پايداري ديجيتال سازمانها كمك كنند. نتايج اين پژوهش ميتواند به مديران و تصميمگيران سازمانها در طراحي و اجراي استراتژيهاي موثر براي دستيابي به پايداري ديجيتال كمك نمايد.
اين مطالعه در دو بخش كيفي و كمي انجام شده است. بخش كيفي اين پژوهش باهدف تدوين شاخصهاي سنجش مسئوليت ديجيتال شركتي در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، با بررسي جامع ادبيات مرتبط، ابعاد مختلف اين مفهوم شناسايي شد. سپس، در مرحله دوم، با استفاده از روش دلفي و با بهرهگيري از نظرات خبرگان حوزه مديريت و فناوري ديجيتال، شاخصهاي نهايي تدوين شدند. بر اساس يافتههاي اين بخش، سه بعد اصلي مسئوليت ديجيتال اخلاقي، مسئوليت ديجيتال قانوني و مسئوليت ديجيتال پايداريمحور براي مسئوليت ديجيتال شركتي شناسايي شد. در بخش كمي اين پژوهش، با هدف جمعآوري دادههاي كمي، پرسشنامهاي شامل چهار بخش طراحي شد. اين پرسشنامه به بررسي ابعاد مختلف رهبري ديجيتال، مسئوليت اخلاقي شركت، مسئوليت ديجيتال شركتي و پايداري ديجيتال پرداخت. دادههاي موردنياز از طريق توزيع اين پرسشنامه در ميان كاركنان و مديران شركتهاي ديجيتال مستقر در كشورهاي پيشرو در حوزه ديجيتال جمعآوري شد. براي تحليل دادههاي جمعآوري شده، از روشهاي آماري پيشرفتهاي همچون تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي و مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرمافزار Smart PLS بهره گرفته شد. نتايج حاصل از اين تحليلها نشان داد كه مدل اندازهگيري توسعهيافته براي مسئوليت ديجيتال شركتي، با سه بعد مشخص شده، از روايي و پايايي بالايي برخوردار بوده و برازش مناسبي با دادههاي تجربي دارد. يافتههاي اين پژوهش نشان ميدهد كه سازمانهاي ديجيتال با سرمايهگذاري بر توسعه رهبري ديجيتال و تقويت مسئوليت اخلاقي، ميتوانند به طور مؤثري سطح مسئوليت ديجيتال شركتي خود را ارتقا دهند. اين امر به نوبه خود، منجر به افزايش پايداري ديجيتال سازمان شده و به سازمانها كمك ميكند تا بهعنوان شهروندان مسئول در جامعه ديجيتال ايفاي نقش نمايند. ارتقاي رهبري ديجيتال و مسئوليت اخلاقي در سازمانها، نهتنها به بهبود عملكرد سازمان كمك ميكند، بلكه به ايجاد اعتماد بيشتر در ميان ذينفعان داخلي و خارجي و افزايش پايبندي سازمان به اصول اخلاقي و اجتماعي نيز منجر ميشود.
شماره ركورد
231567
گرايش رشته تحصيلي
سيستمهاي كلان اقتصادي و اجتماعي
دانشكده
مهندسي صنايع و سيستم ها
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان