بررسي تصميمات درماني اتخاذ شده براي پوسيدگي هاي پروگزيمال بر اساس راديوگرافي بايت وينگ

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: پوسيدگي دنداني از شايع ترين بيماري هاي مزمن در جهان است. تكنيك هاي راديوگرافي به ويژه تكنيك بايت وينگ ابزار اصلي تشخيص دقيق پوسيدگي هاي بين دنداني هستند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي تصميمات درماني اتخاذ شده براي پوسيدگي هاي پروگزيمال بر اساس راديوگرافي بايت وينگ بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي تعداد 10 راديوگرافي بايت وينگ توسط دندانپزشكان عمومي و متخصص و دانشجويان سال آخر مورد بررسي قرار گرفت.تشخيص محل ضايعه و تصميمات درماني اتخاذ شده توسط دانشجويان و دندانپزشكان در چك ليست مربوط ثبت شد. داده ها با استفاده از نرم افزار STATA-14 و آزمون هاي كاي دو، آزمون دقيق فيشر و t-test تجزيه تحليل شدند. نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون شيپرو-ويلك بررسي شد سطح معني داري برابر 5 درصد در نظر گرفته شد. يافته ها: بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه ميانگين نمره تشخيص محل ضايعات پوسيدگي پروگزيمال براي تمام نمونه ها روي هم برابر 56/ 1± 71/7 بود. ميانگين نمره تشخيص محل ضايعات پوسيدگي پروگزيمال براي تمام نمونه ها روي هم برابر 51/ 1± 29/6 1بود. ميانگين نمره چك ليست تشخيص ضايعات پوسيدگي پروگزيمال براي شركت كنندگان زن و مرد به ترتيب برابر 10/8 و33/7 ،(056/0=p) و در قسمت درمان به ترتيب 5/6 و 07/6 بود، (284/0=p ) كه تفاوت معناداري با هم نداشتند. ميانگين نمره تشخيص و درمان پيشنهادي ضايعات پوسيدگي پروگزيمال برحسب تحصيلات مختلف شركت كنندگان با استفاده از آزمون تحليل واريانس يكطرفه با هم مقايسه شد كه تفاوت معناداري با هم نداشتند (251/0=p)و(665/0=p). براي بررسي ارتباط سابقه‌ي كار و ميانگين نمره چك ليست تشخيص و درمان پيشنهادي ضايعات پوسيدگي پروگزيمال ، با استفاده از آزمون تحليل واريانس يكطرفه ، مقايسه انجام شد كه تفاوت معناداري با هم نداشتند (982/0=p)و(454/0=p). نتيجه گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر مي توان گفت توانايي افراد مورد مطالعه در تشخيص وجود پوسيدگي عالي و در تعيين عمق ضايعه درپوسيدگي هاي رسيده بهDEJ متوسط بود.توانايي افراد در ارائه ي درمان پيشنهادي نيز خوب بود.اما درصد نسبتا بالايي از افراد در مورد ضايعات مربوط به DEJ رويكرد aggressive داشتند. نتايج حاصل از اين پژوهش حاكي از اين بود كه بين جنسيت افراد ،ميزان تحصيلات و مدت زمان سابقه كاري ارتباط معني داري وجود ندارد. نتايج دانشجويان سال آخر در اين مطالعه نشان مي دهد كه تفاوت معني داري با دندانپزشكان عمومي و متخصص نداشته كه بيانگر دقت عالي دانشجويان مورد مطالعه مي باشد. واژگان كليدي: تصميمات درماني، پوسيدگي هاي پروگزيمال، راديوگرافي بايت وينگ

231479

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

معين خاني زاد، سميرا خواجه