بررسي ميزان تغييرات فشار خون بعد از تزريق ماده بيحسي با روش بلاك عصب آلوئولار تحتاني و انفيلتراسيون در مراجعين به بخش جراحي دانشكده دندانپزشكي سنندج در سال 02-1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: بي¬حسي ناشي از روش تزريق اينفيلتراسيون موضعي و بلاك عصب آلوئولار تحتاني كه با ماده ليدوكائين حاوي اپي¬نفرين صورت مي¬گيرد، مي¬تواند اثراتي روي سيستم قلبي عروقي بدن بيمار بگذارد كه ناخواسته و نامطلوب باشد. هدف از اين مطالعه بررسي تغييرات فشارخون و ضربان نبض كه از پارامتر¬هاي سيستم قلبي عروقي محسوب مي¬شوند، پس از تزريق ليدوكائين حاوي اپي¬نفرين با دو روش اينفيلتراسيون موضعي و بلاك عصبي آلوئولار تحتاني است. مواد و روش¬ها: 110 شركت كننده به صورت تصادفي به دو گروه 55 نفره تقسيم شدند. افراد داراي هرگونه بيماري سيستميك، مصرف كننده دارو، باردار و شيرده از مطالعه خارج شدند. در گروه اول تزريق اينفيلتراسيون در خلف ماگزيلا و در گروه دوم تزريق بلاك عصب آلوئولار تحتاني صورت گرفت. ماده بي¬حسي تزريق شده در تمام افراد ليدوكائين 2٪ حاوي اپي نفرين1:80000 بود و به تعداد 1 كارپول در هر نفر تزريق شد. فشارخون سيستوليك، فشارخون دياستوليك و ضربان نبض در 4 زمان مختلف اندازه¬گيري شدند.( T1: زمان استراحت در سالن انتظار قبل از ورود بيمار به بخش. T2: بلافاصله قبل از تزريق بي¬حسي. T3: بلافاصله پس از تزريق بي¬حسي. T4: 5 دقيقه پس از تزريق بي¬حسي) اندازه گيري فشارخون با دستگاه فشارسنج عقربه¬اي همراه با استتسكوپ و اندازه¬گيري ضربان نبض با دستگاه پالس متر انجام شد. يافته¬ها: در اين مطالعه ميانگين سني افراد شركت كننده 37 بود. همچنين 6/53٪ افراد شركت كننده خانم و 4/%46 افراد آقا بودند. ميانگين تغييرات فشارخون سيستوليك، دياستوليك و ضربان نبض به ترتيب زمان-هاي اندازه¬گيري شده در هر دو روش تزريق افزايش يافت كه از نظر آماري معنادار بود. (P<0/0001) بيشترين ميانگين فشارخون سيستوليك و دياستوليك در زمان T4 و بيش ترين ميانگين ضربان نبض در زمان T2 و سپس T4 بود. ميزان تغييرات فشارخون سيستوليك در روش اينفيلتراسيون موضعي افزايش بيشتري نسبت به روش بلاك عصب آلوئولار تحتاني داشت و از نظر آماري معنادار بود. (P=0/036) تغييرات فشارخون دياستوليك نيز در روش اينفيلتراسيون افزايش بيشتري داشت كه از نظر آماري نيز معنادار بود. (P=0/001) اما ارتباط معناداري از نظر آماري بين دو روش تزريق با تغييرات ضربان نبض يافت نشد. (P=0/415) نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه اپي¬نفرين موجود در بي¬حسي دندانپزشكي مي¬تواند باعث افزايش فشارخون سيستوليك، دياستوليك و ضربان نبض شود و در روش اينفيتراسيون موضعي افزايش فشارخون كمي بيشتر از روش بلاك عصبي آلوئولار تحتاني است. اگرچه نتايج مربوط به تغييرات ضربان نبض نشان داد كه تاثير استرس روي افزايش اين پارامتر به اندازه تاثير اپي نفرين تزريق شده قابل توجه است. كليدواژه: فشارخون، ضربان نبض، اپي نفرين

231475

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

شيدا كردي، هادي محمدي