عنوان
تدوين چارچوبي براي حكمراني پايدار آب با رويكرد پيوند آب، انرژي و غذا در حوضه‌ي آبريز زاينده‌رود
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
در حوضه‌ي آبريز زاينده‌رود، مسائل بخش آب به بخش‌هاي انرژي و غذا نيز تسري پيدا نموده كه مختص وضعيت ورشكستگي آبي است و پيوندهاي مذكور در وضعيت بحران‌هاي طبيعي وجود ندارد. در طي ساليان گذشته سياست‌گذاري بخش‌هاي آب، انرژي و كشاورزي ناهماهنگ بوده و غالباً بدون توجه كافي به روابط متقابل آن‌ها تدوين شده است. در اين شرايط حكمراني پايدار منابع آب، نيازمند چارچوب نظري است كه ادراك ما را از اهميت منابع آب و شيوه‌ي اداره‌ي آن تغيير دهد. در اين مطالعه حكمراني چندمركزي پيوند آب، انرژي و امنيت غذايي (WEFN)، به‌مثابه‌ي پلي براي گذار از تنگناهاي بخشي‌نگري معرفي شده است. از مزاياي رويكرد پيوند آن است كه از طريق تركيب بهينه‌ي ترتيبات نهادي در سطوح مختلف حكمراني و سرتاسر بخش‌ها و مناطق، انسجام سياست‌ها را ارتقا مي‌دهد. بر اين اساس، ايجاد هماهنگي عمودي - افقي به‌عنوان پيامد مطلوب حكمراني آب با رويكرد پيوند قلمداد مي‌شود. به‌رغم اهميت انسجام سياست‌گذاري و ايجاد هماهنگي، درخصوص علل اساسي فقدان هماهنگي دانش كافي وجود ندارد. پژوهش حاضر ضمن در نظر گرفتن شكاف مذكور در مطالعات پيوند، با تدوين چارچوبي مبتني بر مفهوم شبكه‌ي موقعيت‌هاي كنش (NAS)، امكان تحليل عميق هماهنگي عمودي - افقي را فراهم مي‌سازد. نوآوري روش‌شناسي پژوهش در شناسايي واحد تحليل و ادغام داده‌هاي مورد نياز براي تدوين چارچوب مفهومي مذكور است. براساس نتايج، كمبود هماهنگي عمودي (بين سطوح حكمراني) و افقي (بين‌بخش‌هاي آب، انرژي و غذا و بين‌منطقه‌اي) از مهم‌ترين موانع تحقق حكمراني پايدار آب در حوضه‌ي آبريز زاينده‌رود بوده كه موجب تشديد رقابت كنشگران منطقه‌اي بر سر برداشت منابع آب شده است. سازوكارهاي پيش‌بيني شده براي برقراري هماهنگي نيز هرچند فراوان، اما در سايه‌ي رويه‌هاي غالب حكمراني به شيوه‌ي سلسله‌مراتبي و تمركزگرا در رفع چالش ناهماهنگي، ناكارامد عمل نموده است.
شماره ركورد
231210
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
جغرافيا و برنامه ريزي روستايي
استاد راهنما
عباس اميني , علي يوسفي