مطالعه مردم نگارانه خرده فرهنگ مهاجرين افغانستاني بافت فرسوده تاريخي محله دردشت اصفهان

كارشناسي ارشد

كشور ايران يكي از دو مقصد اصلي مهاجرين افغانستاني شد كه در سال 1358‌ خورشيدي دست به مهاجرت زدند. تعداد بيشماري از آن ها ساكن سيستان و بلوچستان و شهري هاي چون مشهد، تهران و اصفهان شدند. در اصفهان در محله هاي حاشيه شهر و بافت تاريخي سكونت گزيدند كه يكي از اين محله ها، محله دردشت واقع در ناحيه سوم شهر اصفهان مي باشد. مهاجرين براي آنكه از سوي جامعه ميزبان پذيرفته نشدند دست به پياده كردن خرده فرهنگ ها زدند تا از اين طريق هويت و فرهنگ خويش را حفظ كنند. جمع آوري اطلاعات مصاحبه نيمه ساختار يافته و مشاهده گر مشاركتي بوده و از روش نمونه گيري هدفمند تركيبي (روش گلوله برفي و نمونه گيري) استفاده شده و با 20 تن از مهاجرين محله دردشت شهر اصفهان مصاحبه صورت گرفته است. روش تحليل داده ها، تحليل مضمون بود كه در چهار سطح كدهاي سطح اول، دوم، سوم و برتر اقدام به كدگذاري نموده و در نهايت به سه مضمون مهم دست يافتم. قوميت به مثابه هويت، دگرديسي فرهنگي، افغانستان كوچك. اين مضامين نشان از دگرديسي هاي فرهنگي كه حضور در بافت باعث بوجود آمدن آن شده است و نقش قوميت در روابط دروني ميان مهاجرين و خلق خرده فرهنگ هاي متفاوت، و بلاخره خرده فرهنگ هاي حاكم در ميان مهاجرين افغانستاني محله دردشت اصفهان. در نتيجه مي توان گفت كه مهاجرين به خرده فرهنگ هاي كه به كار مي برند به چشم بازتوليد فرهنگي براي نسل دوم و سوم مهاجرين نگاه كرده و آن خرده فرهنگ ها را نشان پابندي به فرهنگ بومي مي دانند.

231209

دانشگاه اصفهان

سيدعلي هاشميان فر

جامعه شناسي

حميد دهقاني