الگوي روابط ساختاري باورهاي فراشناختي و ذهن آگاهي با تمايل به خودكشي؛ نقش واسطه‌اي حساسيت اضطرابي

روانشناسي عمومي

10/22/2023 12:00:00 AM

پژوهش حاضر، با هدف بررسي معادلات ساختاري باورهاي فراشناختي و ذهن آگاهي با تمايل به خودكشي و در نظر گرفتن نقش واسطه‌اي حساسيت اضطرابي در دانشجويان انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي است كه با روش معادلات ساختاري، ارتباط بين متغيرهاي مستقل، ميانجي و وابسته را تعيين كرد. جامعه‌ي آماري شامل دانشجويان دانشگاه اردكان در سال 1402 مي‌باشد. 257 دانشجو با روش نمونه گيري غير تصادفي در دسترس انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده‌ها از مقياس احتمال خودكشي كال و گيل (1982)، پرسشنامه فراشناخت ولز و كارت رايت-هاتون (1997)، پرسشنامه ذهن آگاهي فرايبورگ (2006) و پرسشنامه حساسيت اضطرابي فلويد و همكاران (2005) استفاده شد. سپس داده‌هاي گردآوري شده با نرم افزار SPSS نسخه‌ي 26 و نرم افزار Amos نسخه‌ي 24 مورد تحليل قرار گرفتند و يافته‌ها نشان داد كه باورهاي فراشناختي، ذهن آگاهي و حساسيت اضطرابي بر تمايل به خودكشي، تاثير مستقيم معنادار دارند. همچنين نقش واسطه‌اي حساسيت اضطرابي بين باورهاي فراشناختي و ذهن آگاهي با تمايل به خودكشي تاييد شد. در بين اين متغيرها، تاثير متغير باورهاي فراشناختي بر پيش بيني تمايل به خودكشي، بيشتر از ساير متغيرها بود. لذا مي‌توان نتيجه گرفت كه با بالا رفتن باورهاي فراشناختي منفي و حساسيت اضطرابي، تمايل به خودكشي در افراد بالا مي‌رود و برخلاف آن با افزايش ذهن آگاهي، تمايل به خودكشي كاهش پيدا مي‌كند. همچنين حساسيت اضطرابي مي‌تواند اين روابط را ميانجي گري كند. پس با افزايش ذهن آگاهي، كاهش حساسيت اضطرابي و تعديل باورهاي فراشناختي، مي‌توان تمايل به خودكشي در افراد را كاهش داد.

231190

دانشگاه اردکان

چوب فروش زاده آزاده