ارزيابي تاثير روش بيوتانك ليچينگ با روش متداول ذوب در كاهش آلاينده هاي زيست محيطي

علوم و مهندسي محيط زيست گرايش آلودگيهاي محيط زيست

2/26/2024 12:00:00 AM

امروزه آلودگي‌هاي صنعتي عمده‌ترين عامل تخريب محيط زيست به شمار مي‌آيند. صنايع توليد مس از جمله صنايع تاثيرگذار بر محيط زيست اند كه بر پايه استخراج از معدن استوار هستند. در اقتصاد معدني نوين، فعاليت‌هاي اكتشافي و استخراجي، تا بدانجا توجيه اقتصادي مي‌يابد كه موجوديت بشر را به خطر نيندازد. از جمله فعاليت‌هاي مربوط به استخراج معادن صنايع مس مي‌باشند و فرايند توليد مس به دو روش عمده پيرومتالوژي و هيدرومتالوژي است كه اين دو روش از ابتدا تا انتها با مسائل آلودگي همراه هستند. ارزيابي دو روش استحصال مس، ذوب و بيوتانك ليچينگ از ديدگاه كاهش آلاينده‌هاي زيست محيطي مي‌تواند به عنوان يك مسئله پيچيده تصميم گيري چند معياره (MCDM) در نظر گرفته شود، زيرا نياز به بررسي اين دو گزينه و معيارهاي ارزيابي مناقض دارد. در اين مطالعه با تلفيق روش‌هاي ANP فازي و ديمتل به ارزيابي اين دو تكنولوژي پرداخته شده است. پانزده زيرمعيار در چهار معيار زيست محيطي، فني، اقتصادي و اجتماعي براي ارزيابي تكنولوژي‌ها انتخاب شدند. زير معيار‌هاي مربوط به معيار فني (بلوغ تكنولوژي، قابليت اطمينان، سطح تكنولوژي و سهولت استفاده از فناوري)، زيست محيطي (زمين اشغال شده، مصرف انرژي، انتشار گازهاي گلخانه اي، توليد فاضلاب، نرخ بازيافت پسماندهاي جامد صنعتي)، اقتصادي (هزينه‌هاي سرمايه، هزينه عملياتي و ظرفيت توليد مس)، اجتماعي (اشتغال، ايمني و سلامت و آموزش و آگاهي از مسئوليت‌هاي زيست محيطي و اجتماعي) در نظر گرفته شده اند. روش ديمتل جهت تعيين و ترسيم روابط دروني بين معيارها و زيرمعيارها استفاده شده است در گام بعدي وزن معيارها و زيرمعيارها با استفاده از روش ANP فازي مشخص و اين عوامل رتبه‌بندي شدند. خروجي آناليز براي ترتيب پايداري دو تكنولوژي استحصال مس ابتدا روش بيوتانك ليچينگ و سپس روش ذوب است. معيار فني بيشترين اهميت را در توليد مس داشته و معيار زيست محيطي در رتبه دوم، معيار اقتصادي در رتبه سوم و معيار اجتماعي در رتبه چهارم قرار گرفتند.

231146

دانشگاه اردکان

بماني اكرم Bemani Akram