مقايسه استفاده از استپلر با چسب فيبريني در بهبود زخم بيماران نيازمند گرافت پوستي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

جراحي عمومي

مقدمه: در گرافت هاي پوستي تكنيك هاي انجام گرافت ميتواند در نتيجه نهايي تاثير بسزايي داشته باشد. به صورت شايع استفاده از سوچور، استپلرو چسب هاي بافتي روش هاي شايع در چسباندن گرافت هستند. چسب هاي بافتي باتوجه به مدياتورهاي آن ميتواند نقش بسزايي در ترميم زخم ها و گرافت داشته باشد .از اين رو اين مطالعه در راستاي مقايسه كيفيت بهبود گرافت دربيماران با سوختگي نيازمند گرافت انجام شده است. مواد و روشها: پژوهش حاضر يك كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده كور نشده دوبازويه است.در اين مطالعه پس از توضيح روش كار به بيماران و اخذ رضايت كتبي پژوهش انجام گرديد. بيماران بعد از گرافت پوستي به صورت فالو آپ از نظر نمره درد ، هماتوم و سروما، عفونت، مشكلات پيوند، اندازه گرافت پوستي، علت نياز به پيوند، رضايت جراح، سن، جنس، زمان جراحي رضايت بيمار در روزهاي صفر ، 3، 7 ، و 28 ارزيابي شدند. يافته ها: بيشتر شركت كنندگان اين مطالعه (80%) مونث با ميانگين سني حدود 34 سال بودند و ميانگين سطح سوختگي بيماران حدود 29 درصد با ميانگين زمان عمل 116 دقيقه براي گرافت بود. بيماران درد قابل توجهي را تحمل ميكردند، سروما و هماتوم قابل توجهي نداشتند و 50 درصد بيماران نيازمند دريافت انتي بيوتيك بودند. عوارض بعد از گرافت در گروه دريافت استپلر بيشتر از چسب فيبريني بود .به جز رضايت جراح شاخص هاي ديگر تفاوت چشم گيري در دو گروه نداشت. با اين وجود، تمام شاخص ها در گروه چسب فيبريني ميزان بهتري را نشان ميدهد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده، هرچند تفاوت چشمگيري بين دو روش از نظر برخي پيامدهاي باليني مشاهده نشده است، اما چسب فيبريني از نظر رضايت جراح و كيفيت چسبندگي گرافت ارجحيت دارد. اين نتايج مي‌تواند به تصميم‌گيري‌هاي باليني در زمينه انتخاب روش‌هاي فيكساسيون گرافت كمك كند و راهنمايي براي مطالعات آينده باشد. كلمات كليدي: گرفت پوستي؛ سوختگي؛ استپلر؛ چسب فيبريني

231110

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

جراحي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فرهنگ صفر نژاد شلماني