بررسي ميزان بيان ژن هاي دخيل در سنتز رامنوليپيد در الگوهاي قوي، متوسط و ضعيف بيوفيلم سويه هاي سودوموناس آئروژينوزا

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

مقدمه: بر اساس گزارش سازمان جهاني بهداشت، سودوموناس آئروژينوزا به عنوان يك بيماريزاي فرصت طلب به علت داشتن عوامل بيماريزاي فراوان و مقاومت بالا به رده هاي مختلف آنتي بيوتيك ها از اولويت بالايي برخوردار است. رامنوليپيدها متابوليت هاي ثانويه خارج سلولي با خواص فعال سطحي هستند كه عمدتا توسط سودوموناس آئروژينوزا توليد مي شود. شواهد فزاينده اي مبني بر تأثير اين بيوسورفكتانت در مراحل مختلف توسعه بيوفيلم اين باكتري وجود دارد. رامنوليپيدها بيوسورفكتانت هايي هستندكه بطور طبيعي توسط سودوموناس آئروژينوزا توليد مي شود. در سودوموناس آئروژينوزا سنتز و تنظيم آن بطور وسيعي مورد مطالعه قرار گرفته است زيرا به عنوان يك عامل بيماريزا نقش دارند. همچنين در تشكيل بيوفيلم و سوآرمينگ نقش دارند. توانايي آنها در كاهش كشش سطحي يكي از ويژگي هاي اصلي سورفكتانت ها است كه عنصر كليدي مورد استفاده در مواد شوينده، شامپو و خمير دندان و غيره مي باشد. در اين تحقيق اين رابطه را از منظر ديگري بررسي كرديم كه در ادامه به آن پرداخته خواهد شد. روش ها و متد: در اين مطالعه 68 ايزوله باليني سودوموناس آئروژينوزا جمع آوري و با روش ميكروپليت به سه درجه تشكيل بيوفيلم يعني ضعيف، متوسط و قوي طبقه بندي شدند. حضور ژن رامنوليپيد در همه نمونه ها توسط تست PCR بررسي شد. سه سويه با قدرت بيوفيلم قوي، متوسط و ضعيف و سودوموناس آئروژينوزا ATCC27853 به عنوان كنترل با بيوفيلم قوي انتخاب گرديد. نمونه هاي كشت داده شده براي 24، 72و 96 ساعت در 37 درجه انكوبه شدند و از نظر حركت و سرعت بررسي شد. با استفاده از متدهاي تشخيصي گريز از روغن و فعاليت امولوسيون كنندگي كه مي تواند وجود رامنوليپيد در سودوموناس كشت شده را نشان دهد. بيان ژن هاي رامنوليپيد توسط روش Real time PCR بررسي شد. يافته ها: در مطالعه ما بالاترين فراواني سودوموناس آئروژينوزا به ترتيب مربوط به نمونه هاي تراشه، ادرار، خون و زخم بود. سه نمونه تصادفي از نظر قدرت تشكيل بيوفيلم به ترتيب قوي، متوسط و ضعيف انتخاب شد و به روش ميكروپليت و ميكروتيوب تأييد شد. فراواني ژن rhlC در ميان بيوفيلم هاي قوي، متوسط و ضعيف به ترتيب 81%، 92% و 80.4% بود. الگوي كلني و حركت باكتري براساس سويه باكتري و منبع كربن متفاوت بود. بيان ژن هايrhlC rhlA, rhlB, در بين سويه هاي سودوموناس آئروژينوزا با بيوفيلم قوي، متوسط و ضعيف تفاوت قابل توجهي را نشان داد(P=0.00). نتيجه امولوسيون 24 ساعته در يك الگوي دي فازيك مشاهده شد و بالاترين ميزان گريز از روغن مربوط به سويه استاندارد با بيوفيلم قوي بود. نتيجه گيري : نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه سودوموناس آئروژينوزا توليد كننده رامنوليپيد مي باشد و رامنوليپيد بر اساس زمان و غلظت مي تواند در تشكيل و استحكام و شكل دهي بيوفيلم و سرعت حركت باكتري در ارتباط باشد. علاوه بر اين، رامنوليپيد ها توانايي مشاركت در تست گريز از روغن و فعاليت امولوسيون كنندگي را دارد. كلمات كليدي: سودوموناس آئروژينوزا؛ بيوفيلم؛ رامنوليپيد؛ Real time PCR ؛ سرعت؛ امولوسيون؛ گريز از روغن

231109

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

آرزو طاهرپور