عنوان
تغييرات شاخصهاي ايمني و آنزيم هاي كبدي در ماهيان تيلاپياي نيل (Oreochromis niloticus) تيمارشده با تركيبات آندروژني
نويسنده اصلي
عابدي جوني، نوشين
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
علوم و مهندسي شيلات
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
اين مطالعه با هدف بررسي تفاوت ها و تغييرات اعمال شده در شاخصهاي ايمني، آنزيم هاي كبدي و شاخصهاي رشد در جمعيت ماهي تيلاپياي نيل (Oreochromis niloticus) تحت تأثير جيره هاي حاوي 17 آلفا متيل تستوسترون و تستوسترون آندكانوات، انجام شد. ماهيهاي مورد مطالعه به مدت 50 روز در سه تيمار با سه تكرار تحت تأثير سه جيره شاهد (فاقد هورمون)، حاوي 60 ميليگرم بر كيلوگرم خوراك از 17 آلفا متيل تستوسترون يا 200 ميليگرم بر كيلوگرم خوراك تستوسترون آندكانوات (آندريول) و در حد سيري تغذيه شدند. در پايان دوره تغذيه، بيهوشي در ماهيان (طول دوره بي هوشي و بهبودي)، تعداد زنش آبشش در دوره بي هوشي و بهبودي)، شاخصهاي رشد (طول و وزن نهايي، ضريب رشد ويژه، شاخص وضعيت، ضريب تبديل غذايي) و ميزان بقا در هر تيمار مورد بررسي قرار گرفت؛ سپس ماهي هاي هر تكرار آزمايشي به دو گروه تقسيم شدند، گروه اول بعد از دستكاري و قرارگيري در معرض هوا كالبدگشايي شدند و گروه دوم بدون اين تنش و با آرامش و بي هوشي كالبدگشايي شده و كبد هر دو گروه براي سنجش شاخصهاي مالون دي آلدهيد (MDA)، آنزيم تنش اكسيداتيو (كاتالاز (CAT))، آنزيمهاي كبدي (آنزيمهاي آلانين ترانس آميلاز (ALT)، اسپارتات ترانس آميلاز (AST))، فاكتورهاي ايمني (ليزوزيم، ايمونوگلوبولين كل) مورد بررسي قرار گرفت. در بين تيمارهاي مورد مطالعه، مقادير دو شاخص ميزان بقا و FCR تيمار شاهد از دو تيمار ديگر بيشتر بود (0/05>p). مقادير شاخصهاي CAT، AST، ALT، ليزوزيم، ايمونوگلوبولين كل، طول و وزن نهايي و FCR بين تيمار شاهد و تيمارهاي هورموني تفاوت معنيداري داشت (0/05>p)، در مقادير اين شاخص ها بين دو تيمار هورموني به جز شاخص كاتالاز تفاوت معنيدار ديده نشد (0/05<p). ساير شاخصها يعني MDA، پروتئين كبد، طول دوره بي هوشي و بهبودي، تعداد زنش آبشش در دوره بي هوشي و بهبودي، SGR و CF، تفاوت معنيداري بين سه تيمار مورد بررسي نشان ندادند (0/05<p).
شماره ركورد
230940
گرايش رشته تحصيلي
بومشناسي آبزيان
دانشكده
مهندسي منابع طبيعي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان