مدلسازي رقابت بين حمل‌ونقل همگاني، خودروي شخصي و تاكسي اينترنتي در محيط شهري: يك رويكرد مبتني بر نظريه بازي در سطح شبكه

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي حمل و نقل

كارشناسي ارشد

هدف اين پژوهش بررسي رقابت ميان سه گونه حمل‌ونقل همگاني، تاكسي اينترنتي و خودروي شخصي با استفاده از نظريه بازي است. سهم بالاي خودروي شخصي و تاكسي اينترنتي در مقابل ساير گونه‌ها به خصوص حمل‌ونقل همگاني سبب افزايش اهميت بررسي فضاي رقابتي ميان اين سه گونه مي‌گردد. در پژوهش پيش‌رو از رويكرد نظريه بازي و تعادل نش براي ارزيابي رقابت بين حمل‌و‌نقل همگاني، تاكسي اينترنتي و خودروي ‌شخصي براي سفر به مركز شهر استفاده شده است. تمركز پژوهش‌هاي پيشين عمدتا بر رقابت‌‌ بين دو گونه و در يك كريدور بوده است ولي در اين پژوهش رقابت بين سه گونه و در سطح شبكه بررسي مي‌گردد كه به شرايط واقعي نزديك‌تر است. تصميم‌گيران مسئله گرداننده حمل‌ونقل همگاني و گرداننده تاكسي اينترنتي در نظر گرفته شده‌اند. گرداننده حمل و نقل همگاني به عنوان يك نهاد عمومي يا نيمه عمومي به دنبال بيشينه سازي تركيب خطي از سود شخصي و مازاد مصرف كننده است. در طرف مقابل، گرداننده تاكسي اينترنتي خصوصي بوده و به دنبال افزايش سود شخصي است. رقابت بر سر قيمت صورت مي‌گيرد و هر يك از گردانندگان قيمت تعادلي خود را محاسبه مي‌كنند. احتمال انتخاب هر گونه توسط مسافران بر مبناي تابع مشخص شده و به اين ترتيب ميزان تقاضا و سهم هر گونه مشخص مي‌شود. همچنين اثر سياست‌هاي گوناگون ازجمله افزايش يارانه پرداختي به گرداننده حمل‌ونقل همگاني، افزايش سرعت حمل‌ونقل همگاني، قيمت‌گذاري محدوده و افزايش هزينه عملكردي خودروي شخصي و تاكسي اينترنتي بر افزايش رقابت‌پذيري حمل‌و‌نقل همگاني در مقايسه با خودروي ‌شخصي و تاكسي اينترنتي تحليل و بررسي مي‌شود. تحليل نتايج نشان داد كه سياست افزايش هزينه عملكردي خودروي شخصي مؤثرترين سياست در افزايش سهم حمل‌ونقل همگاني به ميزان 26,8 درصد و كاهش سهم خودروي شخصي به ميزان 53,11 درصد است.

230696

حمل‌ونقل

مهندسي حمل و نقل

دانشگاه صنعتي اصفهان