مقايسه شيوه هاي بندنويسي فراگيران زبان فارسي با تكيه بر بندهاي توصيفي و تبييني

كارشناسي ارشد

با توجه به اهميت روزافزون آموزش زبان در دنياي امروز، آموزش زبان فارسي نيز اهميت فراواني يافته است. آموزش زبان فارسي به چهار مهارت اصلي گفتن، شنيدن، خواندن و نوشتن مي¬پردازد. ازآنجايي‌كه به مهارت¬هاي نگارشي توجه كمتري شده است، در اين پژوهش با مقايسه شيوه بندنويسي فراگيران زبان فارسي با تكيه‌بر بندهاي توصيفي و تبييني، به مشكلات فراگيران در مهارت نوشتن و ارائه راهكارهايي براي ارتقاي كيفيت مهارت نوشتن فراگيران زبان فارسي پرداخته‌شده است. در اين پژوهش با استفاده از روش تحقيق كتابخانه¬اي ابتدا به مباني نظري پرداخته‌شده سپس با استفاده از نظريه انسجام غير ساختاري هليدي به ارزيابي داده‌هاي جامعه آماري و تبيين آن‌ها به روش توصيفي تحليلي پرداخته‌شده است. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از پانزده انشا توصيفي و پانزده انشا تبييني است كه توسط پانزده دانش¬آموز دختر كه در پايه تحصيلي نهم يكي از مدارس شهر اصفهان در حال تحصيل بوده‌اند، جمع‌آوري‌شده است، پس از تحليل و ارزيابي اين نتيجه محرز شد كه نگارش بندهاي توصيفي به‌مراتب ساده¬تر از نگارش بندهاي تبييني است و توصيه مي¬شود كه مؤلفان و معلمان آموزش بندهاي توصيفي را در پايه¬هاي مقدماتي و بندنويسي تبييني را در پايه¬هاي بالاتر آموزش قرار دهند.

230533

دانشگاه اصفهان

زبان و ادبيات فارسي- آموزش زبان فارسي

دكتر مسعود آلگونه جونقاني