عنوان
تبيين اطاعت پذيري فرزندان از والدين از منظر آموزه‌هاي اسلامي و روانشناسي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
مسأله اصلي اين پژوهش بررسي مفهوم صحيح اطاعت پذيري فرزندان از والدين، حدود اختيارات والدين در امور مختلف زندگي فرزندان و تقابل آن با مفهوم اختيار و استقلال است. در آموزه‌هاي اسلام، اطاعت از والدين يكي از وظايف فرزندان دانسته شده؛ اما تأكيد بر اين موضوع بدون توجه به ابعاد ديگري مانند اختيار و استقلال انسان در زندگي، مشكلاتي را در خانواده ايجاد خواهد كرد. در اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي و با در كنار هم قرار دادن دو موضوع اطاعت از والدين و استقلال فرزندان در آموزه‌هاي اسلام و روانشناسي و تحليل تطبيقي آن، تبيين شد كه نه تنها مطيع محض شدن فرزندان هدف اصلي تربيت نيست بلكه هدف اصلي در تربيت، خودكفا كردن فرزندان است كه اين هدف هيچ گاه با انتظار اطاعت صد در صدي كه وابستگي را به دنبال دارد، محقق نخواهد شد. تبعيت محض علاوه بر وابستگي فرزندان به والدين، آن‌ها را دچار انفعال كرده و سبب مي‌شود تا فرزندان همواره تحت تأثير ديگران باشند و نظام ارزشي مستقلي نداشته باشند. همچنين مشخص شد كه غير از واجبات و محرمات، در زمينه مسائل فردي و اجتماعي مانند ازدواج و انتخاب همسر، انتخاب شغل و رشته تحصيلي و مانند آن، والدين بايد تنها فرزندان خود را راهنمايي كنند و تجربه خود را در اختيار آنان قرار دهند و اجازه دهند فرزندان تصميم گيري مستقلي داشته باشند، چرا كه اين امور جز با آزادي و اختيار كه از ارزش‌هاي ذاتي انسان هستند معنا پيدا نمي‌كنند و در مسير درستي قرار نمي‌گيرند. علاوه بر اين مشخص شد كه هر اندازه ميزان رابطه عاطفي والدين با فرزندان خود بهتر باشد و والدين در روش تربيتي خود به جاي دستورات مداوم از محبت و تكريم شخصيت بيشتر استفاده كنند و در درخواست‌هاي خود به آزادي، استقلال و ظرفيت و توانايي فرزندان بيشتر توجه كنند، ميزان حرف شنوي فرزندان بيشتر خواهد شد.
شماره ركورد
230419
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
استاد مشاور
عاطفه حيرت
رشته تحصيلي
علوم قرآن و حديث
استاد راهنما
سيد مهدي لطفي