اثر يك دوره نيرومند سازي پس فعالي بر توان و گشتاور عضلاني، پرش عمودي، چابكي و سرعت بازيكنان جوان و زبده فوتبال

كارشناسي ارشد

زمينه و هدف: در ورزش هاي مختلف، آماده سازي و گرم كردن بدن به عنوان يك عامل بسيار مهم در پيشگيري از آسيب ديدگي و دستيابي به عملكرد بهينه مورد توجه ورزشكاران است. نشانداده شده است كه نيرومند سازي پس فعالي موجب توسعه نيرو يا توانايي توليد نيرو به دنبال انقباضات ارادي قبل از اجراي اصلي مي گردد. هدف كلي اين پژوهش بررسي اثر يك دوره نيرومندسازي پس فعالي بر توان و گشتاور عضلاني، پرش عمودي، چابكي و سرعت بازيكنان جوان و زبده فوتبال بود. روش شناسي: در اين مطالعه نيمه تجربي تعداد 20 بازيكن تيم فوتبال فولاد مباركه سپاهان اصفهاندر دو گروه كنترل با (ميانگين سني 46/0±72/20 ؛ قد:59/5± 18/180 ؛ وزن: 66/7±63/73) و تجربي (ميانگين سني:70/0±50/20؛ قد:30/4 ±40/182؛ وزن: 15/5±64/74) شركت داشتند. نمونه آماري تحقيق به شكل قابل دسترس انتخاب، و در متغيرهاي پرش عمودي، سرعت، چابكي، نسبت گشتاور عضلات چهار سرراني به همسترينگ، ميانگين توان عضلات چهار سرراني و همسترينگ،اوج گشتاور عضلات چهار سرراني و همسترينگ مورد ارزيابي قرار گرفتند. تحيل داده ها با استفاده از آمار استنباطي و آزمون تي وابسته و مستقلدر سطح اطمينان 95/0 انجام شد. نتايج: نتايج تحقيق نشان داد كه بين ميانگين پرش عمودي آزمودني ها (تجربي:54/11±70/65 در مقابل كنترل58/12 ± 09/63)، ميانگين چابكي (تجربي:56/0±41/9 درمقابل كنترل:47/0 ± 66/9)، ميانگين سرعت (تجربي:04/0±27/2 درمقابل كنترل:07/0±28/2)، ميانگين نسبت گشتاور عضلاتهمسترينگ به چهارسرراني(تجربي:31/5±21/56 درمقابل كنترل:16/5±9/56)، ميانگين توان چهار سرراني (تجربي:34/12±48/65درمقابلكنترل:28/17±58/55)، ميانگين توان همسترينگ (تجربي:58/3±5/33 درمقابل كنترل:28/9±89/26)، ميانگين اوج گشتاور عضلات چهارسرراني (تجربي:11/26±41/242 درمقابل كنترل: 95/45±94/215)، و ميانگين اوج گشتاور عضلات همسترينگ(تجربي:98/15±59/131، درمقابل كنترل:74/30±58/123)، تفاوت معني داري مشاهده نشد (05/0P≥). از سوي ديگر، در مقايسه و تحليل درون گروهي ميانگين هاي گروه تجربي قبل و پس از نيرومندسازي پس فعالي در متغيرهاي: پرش عمودي (پيش آزمون:05/11±80/58 در مقابل پس آزمون: 54/11±70/65؛ 001/0p=)، چابكي (پيش آزمون:51/0±52/9 درمقابل پس آزمون: 56/0±41/9 ؛001/0p=)، سرعت (پيش آزمون:04/0±28/2 درمقابل پس آزمون: 04/0±27/2 ؛001/0p=)، نسبت گشتاور عضلات همسترينگ به چهارسرراني (پيش آزمون:10/5±15/51 در مقابل پس آزمون: 31/5±21/56؛ 001/0p=)، ميانگين توان عضلات چهار سرراني (پيش آزمون:90/10±18/56 در مقابل پس آزمون: 34/48±12/65؛ 003/0p=)، ميانگين توان عضلات همسترينگ (پيش آزمون: 22/5±80/27 درمقابل پس آزمون: 58/5±53/33؛ 002/0p=)، اوج گشتاور چهارسرراني (پيش آزمون: 11/41±26/242 درمقابل پس آزمون: 90/28±33/215؛ 004/0p=)، و اوج گشتاور همسترينگ (پيش آزمون: 47/42±10/111 درمقابل پس آزمون: 98/15±59/131؛ 001/0p=) بهبودي قابل توجه و تفاوت معني داري مشاهده شد. بحث و نتيجه گيري: نتايج تحقيق حاكي از آن است كهاين شيوه تمريني و گرم كردن اختصاصي براي بهبود ميزان پرش عمودي، عملكرد سرعت20متر، چابكي،توان عضلات همسترينگ و چهار سرراني،و اوج گشتاورعضلات چهارسرراني وهمسترينگورزشكاران گروه تجربيموثر بود (05/0P<). بنابراين به عنوان يك شيوه گرم كردن اختصاصي قبل از اجراي اصلي بازيكنان فوتبال چه در تمرينات و چه در مسابقات فوتبال ميتواند مورد استفاده قرار گيرد.

230237

دانشگاه اصفهان

محمد فرامرزي

فيزيولوژي ورزشي

وازگن ميناسيان