تأثير نوع تأمين مالي بر عدم كارايي سرمايه‌گذاري در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار عراق

كارشناسي ارشد

بقا و رشد شركت‌ها متضمن سرمايه‌گذاري مداوم است. در شركت‌هاي مختلف، مديران دائماً در صدد اخذ تصميمات سرمايه‌گذاري هستند و بزرگترين مانع آن‌ها اغلب تأمين مالي پروژه‌ها است. پس به‌عنوان يك دغدغه، تأمين مالي همواره وجود دارد. به سه شيوه‌ي اصلي مي‌توان تأمين مالي نمود: استفاده از بدهي‌هاي غالباً بلندمدت، استفاده از منابع داخلي و انتشار سهام و فروش آن‌ها. از سوي ديگر، دغدغه‌ي سهامداران، حداكثر بازدهي و افزايش ثروت است. هدف آن‌ها كسب بيشترين بازدهي با كمترين هزينه‌ي تأمين مالي است كه مفهوم كارايي سرمايه‌گذاري و برعكس آن، عدم كارايي سرمايه‌گذاري را ايجاد نموده است. پژوهش فوق به دنبال تحليل تأثيرگذاري نوع تأمين مالي بر عدم كارايي سرمايه‌گذاري است تا مشخص كند كدام نوع تأمين مالي، به چه ميزاني و با چه جهتي عدم كارايي سرمايه‌گذاري را متأثر مي‌كند. براي بررسي پژوهش فوق، سه فرضيه ارائه شده است. نمونه‌ي مورد بررسي در پژوهش، شامل 41 شركت در بازه‌ي زماني 2013 تا 2022 در بورس عراق بوده است. در اين پژوهش براي روش مناسب آزمون فرضيه‌ها، از آزمون‌هاي چاو و هاسمن استفاده شد و در نتيجه آن مدل اول پژوهش با استفاده از الگوي اثرات ثابت و مدل‌هاي دوم و سوم با استفاده از الگوي اثرات تصادفي برآورد گرديد. نتايج حاصل از پژوهش، نشان داد كه نسبت بدهي بر عدم كارايي سرمايه‌گذاري تأثيري مثبت و معنادار دارد ولي نتايج آزمون فرضيه هاي دوم و سوم حاكي از اين بود كه نسبت حاشيه‌ي سود خالص و هم‌چنين نسبت سود انباشته بر كارايي سرمايه‌گذاري، تأثير معناداري ندارند. با توجه به اين يافته‌ها مي توان به سرمايه‌گذاران در بورس عراق توصيه نمود بر نسبت‌هاي بدهي تمركز بيشتري داشته باشند و هرچه نسبت بدهي بالاتر باشد عدم كارايي سرمايه‌گذاري بالاتر و بنابراين كارايي سرمايه‌گذاري كاهش مي‌يابد.

230164

دانشگاه اصفهان

دكتر ليلا تركي

حسابداري

دكتر امين حاجيان‌نژاد