بررسي اثربخشي يك درام پزشكي به عنوان ابزاري در آموزش پروفشناليسم و مهارت هاي ارتباطي در دانشجويان مقطع علوم پايه: يك مطالعه تركيبي كمي و كيفي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: پروفشناليسم و مهارت هاي ارتباطي از ديرباز جزء مهارت‌هايي بوده است كه هر فارغ التحصيل رشته پزشكي ميبايست در طول دوران تحصيل به آن دست يافته باشد. مراكز آموزش پزشكي به انحاء مختلفي اخلاق و پروفشناليسم را وارد چرخه آموزشي خود كرده اند. مشكل اما اينجاست كه آموزش اين مهارت ها از مقطع پيش باليني آغاز ميگردد و عملا دانشجويان را از آموزش مبتني بر تجارب دست اول و موقعيت هاي شخص محور محروم مي‌سازد. از اين رو مطالعه حاضر بر اين شد تا با بررسي شيوه اي نو در آموزش پروفشناليسم تا حدودي به ترفيع اين مشكل و جهت دهي مطالعات آينده در جهت همگام سازي آموزش و بكارگيري آن كمك كند. مواد و روش كار: اين مطالعه تركيبي كمي و كيفي، به روش شبه تجربي مداخله اي انجام گرفت كه گروه هدف آن شامل دانشجويان ورودي نيمسال اول 1396 تا نيمسال دوم 1402 بود كه در مقطع علوم پايه در كلاس‌هاي آداب شركت كرده بودند و آغاز مداخله همزمان با شروع نيمسال تحصيلي 1401 بود. تقسيم بندي دانشجويان جهت به صورت دو گروه مداخله و بدون مداخله بود كه در گروه بدون مداخله آموزش كلاس ها به روش گذشته ادامه يافته بود و مداخله اي صورت نگرفت و در گروه مداخله علاوه بر آموزش به روش گذشته مداخله بصورت استفاده از قطعات انتخاب شده از سريال دارم پزشكي دكتر هاوس انجام گرديد. جمع آوري داده به 2 صورت كمي و كيفي انجام گرديد. جمع آوري داده هاي كمي با استفاده از دو پرسشنامه شامل: (الف) نگرش به پروفشناليسم كالج پزشكي پن استيت و (ب) نگرش به مهارت‌هاي ارتباطي انجام گرفت كه پايايي و روايي هر دو پرسشنامه در نمونه بومي بررسي و اثبات شده و بصورت آنلاين در اختيار شركت كنندگان قرار داده شده بود. در نهايت تعداد دانشجويان شركت كننده 138 نفر كه 70 نفر در گروه مداخله و 68 نفر در گروه بدون مداخله قرار داشتند. جمع آوري داده هاي كيفي از طريق برگزاري جلسات بحث گروهي متمركز با دانشجويان گروه مداخله انجام گرفت كه نمونه گيري براي اين قسمت بصورت تركيبي از 2 شيوه هدفمند و گلوله برفي بود. تعداد چهار جلسه با دانشجويان برگزار شد دو جلسه شامل 6 نفر و دو جلسه شامل 7 نفر كه ميانگين زمان 70 تا 90 دقيقه طول كشيدند. براي آناليز آماري داده هاي كمي از نرم افزار SPSS 27 استفاده شد. آزمون تي مستقل و آناليز واريانس جهت مقايسه متغيرها در دو گروه استفاده شد. آناليز داده هاي كيفي به روش تماتيك (تحليل محتوا، استخراج كدها و تم ها) بصورت دستي انجام شد. يافته¬ها: پس از جمع آوري داده هاي كمي، مقايسه پيامدهاي مطالعه در دانشجويان دو گروه مداخله و بدون مداخله انجام گرفت. مقايسه گروه مداخله با گروه بدون مداخله نشان داد كه نمرات كسب شده توسط دانشجويان گروه مداخله در نگرش به پروفشناليسم در مجموع بيشتر از گروه بدون مداخله بوده (13.45± 154.03 در مقابل 15.06± 143.99) كه از لحاظ آماري معنادار بوده و در نگرش به مهارت هاي ارتباطي گروه مداخله در زيرمقياس نگرش مثبت بيشتر از گروه بدون مداخله بوده ( 7.47 ± 54.6 در مقابل 5.55± 52.21) كه از لحاظ آماري نيز معنادار بود ولي نگرش منفي گروه مداخله نيز از گروه بدون مداخله بيشتر بوده ( 5.96 ± 29.23 درمقابل 6.06± 27.26) كه اما از لحاظ آماري معنادار نبود. در انجام آناليز تماتيك بر روي داده هاي كيفي 53 تم كلي شناسايي شد كه ابتدا به 3 گروه كلي (الف) مزيت ها و قابليت ها، شامل 26 تم، (ب) چالش ها و محدوديت ها، شامل 17 تم و (ج) توصيه و پيشنهادات، شامل 10 تم. در هر كدام از گروه ها طبقه بندي ديگري براي كنار هم قرار دادن تم هايي كه جنبه هاي مشابهي مدنظر داشتند انجام شد. نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه استفاده از سريال درام پزشكي در آموزش پروفشناليسم و مهارت هاي ارتباطي موثر ميباشد و همراستاي با آن قادر بود اين اثرگذاري را از طريق كاوش در تجارب و نظرات دانشجويان زير ذره بين قرار دهد. كلمات كليدي: آداب پزشكي، آموزش پزشكي، حرفه‌اي‌گرايي، مهارت‌هاي ارتباطي، درام پزشكي

229945

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

بهار موسس غفاري، خالد رحماني