تبيين و تحليل حقوق اقتصادي زنان ساساني برپايۀ متون مكتوب و شواهد باستان‌شناختي عصر ساساني و ايران دورۀ اسلامي (سده‌هاي 3-11 ميلادي)

دكتري

زنان در عصر ساساني عضوي از خانواده بودند و از طريق قرابت نسبي يا سببي همچون ازدواج، فرزندخواندگي و ستوري با ديگر اعضاي خانواده پيوند مي¬يافتند و مي¬توانستند بر حسب موقعيتي كه در خانواده كسب مي¬كردند از حقوق اقتصادي و اجتماعي بهره يابند. شايان ذكر است كه همۀ زنان به‌طور يكسان نمي¬توانستند تحت حمايت قانون قرار گيرند؛ گاه بر حسب شرايط و وظايف موقعيت آنان دستخوش تغيير مي¬شد و مغايرتي را در رابطه با حقوق اقتصادي و اجتماعي آنان رقم مي¬زد. در اين پژوهش نگارنده بر آن است تا با توصيف و تحليل شواهد مكتوب و باستان¬شناختي نحوۀ حضور زنان و ميزان مشاركت آنان را در جامعۀ ساساني و پساساساني نشان دهد تا مشخص شود كه يك زن تا چه ميزان اجازه داشت در مورد سرنوشت و دارايي خود مستقل عمل نمايد و بتواند آن را مديريت و ساماندهي كند. بررسي¬ها حاكي از آن است كه همۀ زنان به‌طور يكسان مورد حمايت قانون نبودند. برخي از زنان بر حسب موقعيت¬شان مي¬توانستند از حقوق اقتصادي بيشتري بهره¬مند شوند و در چرخۀ اقتصادي تأثيرگذار باشند، حال¬آن‌كه در مورد برخي اين امر مشهود نيست و حتي از بعضي حقوق اوليه هم محروم مي¬شدند. با وجود اين، در جامعۀ ساساني و پساساساني توان مشاركت در فعاليت¬هاي اقتصادي از زنان به‌طور كلي سلب نشده بود و آنان مي¬توانستند در عرصه‌هاي اقتصادي حضوري فعال داشته باشند.

229716

دانشگاه اصفهان

اسفنديار طاهري

تاريخ- تاريخ ايران قبل از اسلام

اسماعيل سنگاري , حميدرضا پاشازانوس