بررسي رضايت شغلي، فرسودگي شغلي و عوامل مرتبط در بين اعضاي هيئت علمي علوم پايه و باليني دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: اساتيد و پزشكان عضو هئيت علمي دانشگاه پزشكي نقش مهمي در سيستم سلامت ايفا مي كنند. ان ها مسئول آموزش پزشكي و در عين حال شركت در امور تحقيقاتي و مراقبت و درمان بيمار هستند. با اين حال اساتيد و پزشكان با چالش ها و فشارهاي رواني منحصر به فردي روبرو هستند كه اين فشار هاي رواني مي توانند افراد را به سمت فرسودگي شغلي و نارضايتي شغلي سوق دهد. مطالعه حال حاضر با هدف بررسي رضايت شغلي و فرسودگي شغلي و عوامل مرتبط در بين اعضاي هيئت علمي علوم پايه و باليني دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام گرفته است. مواد و روش ها: اين مطالعه به روش مقطعي به صورت توصيفي-تحليلي در سال 1403 انجام گرفته است. .... سطح معني داري 0/05 در نظر گرفته شد. نتايج: از بين 150 نفر اعضاي هيئت علمي 108 نفر وارد مطالعه شدند. از بين نمونه هاي مورد مطالعه 69 نفر (63.9%) مرد و تعداد 39 نفر (36.1%) زن مي باشند. ميانگين سن 8.37 ± 48.80 سال است، تعداد 95 نفر (88%) متاهل و تعداد 13 نفر (12%) مجرد مي باشند. 1 نفر (0.9%) تحصيلات كارشناسي ارشد، تعداد 39 نفر (36.1%) دكتراي تخصصي، تعداد 42 نفر (38.9%) تخصص باليني و تعداد 26 نفر (24.1%) فوق تخصص باليني داشتند. در بين نمونه هاي مورد مطالعه تعداد 9 نفر (8.6%) استخدام قراردادي، تعداد 27 نفر (25.7%) استخدام پيماني، تعداد 68 نفر (64.8%) استخدام رسمي و تعداد 1 نفر (1%) تعهد خدمت مي باشد. از نظر وضعيت استخدام تعداد 38 نفر (37.3%) تمام وقت جغرافيايي، تعداد 54 نفر (52.9%) تمام وقت و تعداد 10 نفر (9.8%) نيمه وقت بودند. تعداد 2 نفر (1.9%) مربي، تعداد 68 نفر (63.6%) استاديار، تعداد 28 نفر (26.2%) دانشيار و تعداد 9 نفر (8.4%) استاد بودند. تعداد 39 نفر (36.1%) علوم پايه و تعداد 69 نفر (63.9%) باليني مي باشند. ميانگين ساعات كار در هفته در نمونه هاي مورد مطالعه 16.73 ± 48.43 ساعت مي باشد، تعداد 15 نفر (13.9%) يك تا 5 سال سابقه خدمت داشتند، تعداد 15 نفر (13.9%) 5 تا 10 سال، تعداد 15 نفر (13.9%) 10 تا 15 سال، تعداد 15 نفر (13.9%) 15 تا 20 سال، تعداد 15 نفر (13.9%) 20 تا 25 سال و تعداد 33 نفر (30.6%) بالاتر از 25 سال سابقه خدمت داشتند. ميانگين بعد خستگي عاطفي در نمونه هاي مورد مطالعه 10.95 ±15.83 مي باشد، در بعد مسخ شخصيت در ميانگين2.89 ± 2.48 مي باشد. در بعد موفقيت فردي ميانگين8.87 ± 33.98 مي باشد. ميانگين رضايت شغلي در نمونه‌هاي موردمطالعه 0.645 ± 2.99 است. در بعد ماهيت كار ميانگين 0.675 ± 3.404 است. در بعد سرپرست ميانگين 0.942 ± 3.557 هست. در بعد همكاران ميانگين 1.071 ± 3.487 هست. در بعد ترفيع و ارتقا شغلي ميانگين 1.03 ± 2.664 هست، در بعد حقوق ميانگين 0.828 ± 1.925 هست. در بعد محيط كار ميانگين 0.890 ± 2.935 هست، نتيجه‌گيري: در مطالعه حال حاضر اكثر اعضاي هيئت علمي از نظر فراواني و شدت معيار هاي خستگي عاطفي و مسخ شخصيت در سطح پايين قرار گرفته است؛ و در مورد موفقيت فردي در سطح متوسط قرار گرفته است. تنها %2/14 افراد مورد مطالعه سطوح بالاي خستگي هيجاني و %9/0 از افراد سطوح بالاي مسخ شخصيت را تجربه مي كنند و %1/32 موفقيت فردي خود را پايين گزارش كرده اند. اختلاف معناداري در متغير هاي رشته تحصيلي، مدرك تحصيلي و وضعيت تاهل با فرسودگي شغلي و ابعاد آن ديده شد. فرسودگي شغلي در افراد باليني ببيشتر از افراد در مقطع علوم پايه است.نتايج اين تحقيق ارتباط معنا داري بين فرسودگي شغلي و ابعاد ان با متغير هاي سن، جنسيت، نوع استخدام، وضعيت استخدام، درجه علمي و سابقه ي كاري مشاهده نشد. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه اعضاي هيئت‌علمي رضايت متوسطي نسبت به سرپرستي، همكاران و ماهيت كار داشتند و رضايت كم نسبت ترفيع و ارتقا و محيط كار و رضايت خيلي كم نسبت به بعد حقوق و مزايا داشتند. نتايج نشان داد كه بين رضايت شغلي با متغيرهاي جنسيت، وضعيت تأهل، رشته تحصيلي و سابقه كاري ارتباط معناداري وجود دارد به‌طوري‌كه مردان، افراد متأهل، با رشته علوم پايه و سابقه كاري بيش از 25 سال رضايت شغلي بالاتري داشتند نتايج نشان داد كه بين رضايت شغلي و 2 بعد فرسودگي شغلي رابطه معناداري وجود دارد. رضايت شغلي با خستگي عاطفي رابطه معكوس و معناداري دارد، بين رضايت شغلي و بعد موفقيت فردي رابطه مثبت و معناداري ديده شد و بين بعد مسخ شخصيت و رضايت شغلي رابطه معناداري ديده نشد واژگان كليدي: رضايت شغلي، فرسودگي شغلي، اعضاي هئيت علمي

229715

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مدبر آراسته