بررسي اثر داروي سينوپار (تري پاراتيد) در درمان جوش نخوردن (non-unio‎n) شكستگي هاي استخواني

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: جوش نخوردن شكستگي استخواني (Non-unio‎n) يك چالش درماني براي جراحان ارتوپد مي باشد. بهبود رضايت بخش شكستگي هاي ارتوپدي جهت عملكرد و كيفيت زندگي بيمار بسيار حائز اهميت مي باشد. يكي از راهكارهاي درماني جهت تحقق اين هدف درمان سيستميك مي باشد. اين مطالعه با هدف بررسي اثر داروي سينوپار (تري پاراتيد) در شكستگي هاي جوش نخورده انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع كوهورت گذشته نگر بر روي 20 بيمار مبتلا به شكستگي جوش نخورده استخوان انجام شده است. در اين مطالعه قبل از مداخله درماني راديوگرافي از محل شكستگي تهيه شده و پس از تاييد Non-unio‎n توسط متخصص ارتوپدي مجري طرح بيمار تحت درمان 3 ماهه با داروي سينوپار (تري پاراتيد) قرار گرفت. بعد اين مدت مجدداٌ براي هر بيمار راديوگرافي تهيه گرديد تا بهبودي و اثربخشي درمان ارزيابي گردد. نتايج حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن 22 آناليز شدند. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين سني بيماران مطالعه شده 19.8±47.2 سال و 11 نفر(55%) بيماران مرد و 9 نفر (45%) زن بوده است. ميانگين شاخص توده بدني 5.6±24.3 و مدت زمان سپري شدن از حادثه 24.48±50.3 هفته بود. 8 نفر(40%) بيماران سابقه مصرف دخانيات، 5 نفر(25%) بيماران سابقه ديابت، 3 نفر(15%) بيماران سابقه مصرف كورتيكواستروئيد ها و 6 نفر(30%) بيماران كمبود ويتامين D داشته اند. نتايج نشان داد كه 8 نفر(40%) بيماران در تصادف با ماشين، 7 نفر (35%) در تصادف با موتور و 5 نفر (25%) در اثر سقوط از ارتفاع دچار حادثه شده بودند. و بيشترين فراواني محل شكستگي با 8 نفر(40%) بيماران فمور راست آنها دچار شكستگي شده بودند. 19 نفر(95%) بيماران بعد از 3 ماه درمان شكستگي آنها جوش خورده و يك نفر (5%) جوش نخورده بود. نتايج نشان داد كه بين وضعيت جوش خوردگي بافت استخواني در بيماران ترومايي مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج با سن، شاخص توده بدني، سابقه مصرف دخانيات، سابقه ديابت، سابقه نقص ايمني و كمبود ويتامين دي ارتباط معني دار آماري وجود دارد (p<0.05). نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه درمان با سينوپار در اغلب بيماران مورد مطالعه موجب بهبود شكستگي گشته است. توصيه مي شود در مطالعات آتي از رژيم هاي درماني مختلف شامل دوزهاي متفاوت دارو و در مراحل مختلف بيماري و شكستگي استفاده گردد تا بتوان به طور موثرتري اثربخشي دارو و دوزهاي موثر آن را براي درمانگران نمايان ساخت. واژگان كليدي: سينوپار (تري پاراتيد)؛ جوش نخوردن (non-unio‎n) ؛ شكستگي هاي استخواني

229709

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مهريار خادم