تاثير هشت هفته تمرينات عصبي-عضلاني واكنشي بر تعادل و زانو ضربدري دانش آموزان 8 تا 12 سال

كارشناسي ارشد

يكي از پيچيده ترين و مهمترين مفاصل اندام تحتاني، زانو است. از شايعترين ناهنجاري هاي پوسچرال، زانو ضربدري است. در افراد داراي زانوي ضربدري، مفاصل زانو به هم نزديك شده¬اند، درشت ني چرخش خارجي و ران چرخش داخلي دارد. به نظر مي¬رسد به دنبال آن كاهش تعادل خواهد بود و تمرينات مي-تواند موجب بهبود ناهنجاري و عملكرد شود لذا هدف از پژوهش حاضر تعيين تأثير تمرينات عصبي عضلاني واكنشي بر ميزان زانو ضربدري و تعادل ايستا و پوياي دانش‌آموزان دختر بود. تعداد30 دانش‌آموز دختر 8 تا 12 سال داراي ناهنجاري زانو ضربدري به صورت داوطلبانه و در دسترس وارد اين پژوهش شدند و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره تجربي و كنترل تقسيم شدند. فاصله¬ي بين دو قوزك داخلي پا توسط كوليس اندازه‌گيري شد و از تمامي آزمودني¬ها، آزمون تعادل ايستاي لك‌لك و تعادل پوياي ستاره گرفته شد. درادامه گروه تجربي به انجام هشت هفته برنامه تمريني عصبي عضلاني واكنشي پرداختند، ولي گروه كنترل در اين مدت تمرين خاصي را انجام ندادند. پس از هشت هفته اندازه‌گيري¬ها و آزمون¬ها تكرار شد. به منظور بررسي تفاوت‌هاي بين گروهي از طريق آناليز واريانس اندازه‌گيري¬هاي مكرر استفاده شد (05/0>P). در نتايج اين پژوهش تفاوت معناداري بين ميزان زانو ضربدري گروه تجربي (پيش 56/1±26/8 و پس از هشت هفته 2/1±5/6) (سانتي‌متر) و گروه‌كنترل (پيش5/1±9/6 و پس از هشت هفته6/1±1/7)(سانتي‌متر) مشاهده شد(05/0>P). همچنين تفاوت معناداري بين تعادل ايستاي گروه تجربي (پيش 2/17±8/36 و پس از هشت هفته 2/27 ±5/73)(ثانيه) و تعادل ايستاي گروه كنترل (پيش4/14±0/33 و پس از هشت هفته 3/15±9/45)(ثانيه) مشاهده شد(05/0>P). همچنين بهبود معناداري در جهات قدامي، قدامي خارجي و خلفي آزمون تعادل پوياي ستاره مشاهده شد، اما در جهات قدامي داخلي، خلفي داخلي، خلفي خارجي، خارجي و داخلي بهبود معنادار نبود(05/0>P). از يافته¬هاي تحقيق مي‌توان نتيجه گرفت كه تمرينات عصبي عضلاني واكنشي بر ميزان كم شدن اندازه¬ي زانو ضربدري و بهبود تعادل تأثير داشته است. لذا پيشنهاد مي‌شود كه اين نوع تمرينات در برنامه¬هاي تمرينات اصلاحي دانش‌آموزان گنجانده شود.

229704

دانشگاه اصفهان

آسيب شناسي و حركات اصلاحي- حركات اصلاحي

نادر رهنما