مسئله‌ي تخصيص پوياي واگن‌ها براي درخواست‌هاي بارگيري و تحويل: توسعه‌ي چارچوب مبتني بر يادگيري تقويتي عميق در شرايط عدم قطعيت دسترسي به لكوموتيو

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

عمران

كارشناسي ارشد

در پژوهش حاضر، مسئله‌ي تخصيص پوياي واگن‌ها در شبكه‌ي حمل‌ونقل ريلي به منظور پاسخگويي به درخواست‌هاي بارگيري و تحويل در شرايط عدم قطعيت دسترسي به لكوموتيو مورد بررسي قرار مي‌گيرد. اين پژوهش با توجه به لزوم ارتقاي بهره‌وري ناوگان ريلي، داراي اهميت است؛ چرا كه در حدود نيمي از بارنامه‌هاي صادر شده‌ در شبكه ريلي ايران طي چند سال اخير، بارنامه‌هاي واگن بدون بار بوده است. اين در حالي است كه تقاضاي بالقوه‌ي كالاهاي ريل پسند در شبكه‌ي ريلي ايران بيش از دو برابر عملكرد فعلي برآورد مي‌گردد. با توجه به مصاديق عدم قطعيت‌ موجود در سيستم ريلي، لازم است كه از يك روش هوشمند براي لحاظ اين چالش استفاده كرد. برنامه‌ريزي دقيق و منطبق با شرايط دنياي واقعي منجر به انجام تعهدات شركت، كاهش تأخيرات و كاهش هزينه‌هاي عملياتي مي شود. هدف، تخصيص واگن‌ها در هر دوره‌ي زماني و اولويت بندي درخواست‌ها براي حمل كالاها است. همچنين، امكان بازتخصيص واگن‌ها در مسيرهاي برگشت به ساير درخواست‌ها لحاظ مي‌گردد، كه سبب كاهش حركت واگن‌هاي خالي و افزايش بهره وري شركت‌ در افق برنامه ريزي مي‌شود. در اين پژوهش، روش شناسي يادگيري تقويتي عميق مبتني بر الگوريتم Actor-Critic، به عنوان رويكرد اصلي براي حل مسئله توسعه مي‌يابد. نتايج رويكرد پيشنهادي با دو روش برنامه‌ريزي شبيه سازي تبريدي و ماتريس آيزنهاور مقايسه مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهد كه رويكرد پيشنهادي، منجر به افزايش سودآوري شركت‌ حمل‌ونقل ريلي مي‌شود. پياده سازي رويكرد پيشنهادي مي‌تواند سبب انتقال بار از گونه‌ي جاده‌اي به گونه‌ي سبز ريلي شود؛ دستاوردي كه درراستاي ارتقاي توسعه پايدار مي‌باشد.

229683

حمل و نقل

مهندسي حمل و نقل

دانشگاه صنعتي اصفهان