عنوان
مقايسه¬ي پيامدهاي تراكئوستومي زودهنگام و ديرهنگام در بيماران بستري در ICU بيمارستان كوثر سنندج در سال¬هاي 1401 و 1402
نويسنده اصلي
پاليزبان، شهريار
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: تراكئوستومي يك روش پزشكي است كه براي ايجاد يك منفذ در تراشه فرد به منظور تسهيل نفس كشيدن استفاده مي‌شود. بيماراني كه در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري مي‌شوند، به دلايلي مانند كاهش سطح هوشياري يا نياز به تهويه مكانيكي ممكن است به تراكئوستومي نياز داشته باشند. اين روش مزاياي زيادي نظير راحتي بيمار، كاهش مقاومت راه‌هاي هوايي، امكان ساكشن آسان ترشحات، قابليت صحبت كردن و تغذيه راحت‌تر بيمار را فراهم مي‌كند. با اين حال، تراكئوستومي نيز خطراتي همچون خونريزي، عفونت، آمفيزم زيرجلدي و عوارض درازمدت از جمله تنگي در محل استوما و كاف را به همراه دارد. زمان مناسب براي انجام تراكئوستومي هنوز مشخص نيست و بايد به عوامل گوناگوني از جمله شدت بيماري، نظر پزشك، رضايت بيمار و خانواده و منابع بيمارستاني توجه شود. اين روش براي بيماران بدحال بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه كه نياز به تهويه مكانيكي دارند، مناسب است اما نيازمند بررسي دقيق و شخصي‌سازي براي هر بيمار مي‌باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثر سنندج در سال 1401 و 1402 بررسي شد. اين بيماران با توجه به وضعيت آنها نياز به تهويه مكانيكي داشتند و با گذشت مدت زمان خاصي، به دليل عوارض اينتوباسيون طولاني مدت، نياز به تراكئوستومي داشتند. با توجه به زمان تبديل اينتوباسيون به تراكئوستومي (قبل و بعد از 14 روز) بيماران به دو گروه زودهنگام و ديرهنگام تقسيم شدند. در اين دو گروه عوامل زيادي مثل ميزان مرگ و مير يك ماهه، پنوموني وابسته به ونتيلاتور، مدت زمان بستري در مراقب هاي ويژه و بخش هاي بيمارستان، مدت استفاده از آنتي¬بيوتيك و ساير عوامل مثل يافته¬ي هاي گرافي قفسه سينه، اسيديته خون و ميزان دي¬اكسيد¬كربن بازدمي در دو گروه بررسي و مورد مقايسه قرار گرفت.
نتايج: ميانگين مدت زمان بستري در بيمارستان براي گروه تراكئوستومي زودهنگام 33.4 ± 25.4 و براي گروه تراكئوستومي ديرهنگام 57.2 ± 32.2 بود كه در گروه تراكئوستومي ديرهنگام به طور معني داري بيشتر بود. ميانگين تعداد روزهاي تجويز آنتي‌بيوتيك براي بيماران در دو گروه تراكئوستومي زودهنگام و ديرهنگام به ترتيب 7.3 ± 7.5 و 9.2 ± 14.3 بود كه نشان داد مصرف آنتي¬بيوتيك در گروهي كه ديرتر تراكئوستومي شده اند به طور معني‌داري بيشتر بود. همچنين ميانگين كل زمان تهويه مكانيكي در گروه تراكئوستومي ديرهنگام 52.4 ± 29.9 نسبت به زودهنگام 31.5 ± 26.6 به طور معني‌داري بيشتر بود. با اين حال، مدت زمان تراكئوستومي تا جدايي بين گروه هاي زودهنگام و ديرهنگام تفاوت معني داري نداشت. تفاوت معني داري بين گروه تراكئوستومي زودهنگام و ديرهنگام از نظر فراواني عوارض بستري طولاني مدت مانند تب، لكوسيتوز، پنوموني، انفيلتراسيون ريوي و همچنين ميزان مرگ و مير 1 ماهه مشاهده نشد.
بحث: اين نتايج نشان داد كه تراكئوستومي زودهنگام (قبل از 14 روز از شروع تهويه مكانيكي و اينتوباسيون) با مدت زمان بستري كمتر، مصرف آنتي‌بيوتيك و زمان تهويه مكانيكي كمتر و همچنين با عوارض كمتري در بيماران زنده‌مانده همراه بود. اين نتايج در چندين مطالعه¬ي ديگر نيز به اثبات رسيده و قابل استفاده در بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه كه نيازمند تهويه طولاني مدت هستند، مي¬باشد. با در نظر گرفتن مزاياي فوق، در بيماران بدحال كه كانديد لوله گذاري هستند، تراكئوستومي زودهنگام بي خطر است و نه تنها يك پروسيجر كمتر تهاجمي است، بلكه در مديريت اين بيماران مقرون به صرفه تر است.
كلمات كليدي: تراكئوستومي، تهويه مكانيكي، مراقبت هاي ويژه
شماره ركورد
229676
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
آزاد ماجدي