• عنوان

    مقايسه پيامد هاي تركيب فنتانيل و ميدازولام با تركيب پرسدكس و ميدازولام بر روي تغييرات هموديناميك و ميزان سديشن بيماران ترومايي قفسه سينه تحت تنفس مكانيكي در ICU مركز آموزشي درماني كوثر سنندج طي سالهاي 1396 الي 1400

  • نويسنده اصلي

    احسن، مهراد

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    زمينه و هدف: آرام بخشي و كنترل آن از مسايل مهم در مورد بيماران بستري در بخش مراقبتهاي ويژه است كه در مورد چگونگي ايجاد آن اختالف نظر وجود دارد. اين‌پژوهش به‌منظور‌مقايسه پيامد هاي تركيب فنتانيل و ميدازوالم با تركيب پرسدكس و ميدازوالم بر روي تغييرات هموديناميك و ميزان سديشن بيماران ترومايي قفسه سينه تحت تنفس مكانيكي در ICU مركز آموزشي درماني كوثر سنندج طي سالهاي 1396 الي 1400انجام‌شده‌است‌. مواد و روش ها: اين‌مطالعه‌بصورت‌توصيفي‌تحليلي گذشته نگر بر‌روي100‌بيمار‌تحت‌تنفس‌مكانيكي‌در‌ دو ‌گروه 50‌ نفري‌كه ‌يك‌گروه ‌دريافت ‌كننده ‌پرسدكس+‌ميدازوالم ‌و ‌يك‌گروه ‌دريافت ‌كننده ‌فنتانيل ‌+‌ ميدازوالم ‌بود، ‌انجام ‌شده ‌است. در اين مطالعه گذشته نگر، تمام بيماران كه مورد تروماي قفسه سينه تحت تهويه مكانيكي از سال 1396 تا 1400 وارد مطالعه شدند‌.اطالعات دموگرافيك مانند سن، جنس و پارامترهاي‌ هموديناميكي از طريق پرونده بيماران خارج و ثبت شد‌.سپس داروهاي مورداستفاده در ونتيالسيون )فنتانيل و ميدازوالم با پرسدكس و ميدازوالم(‌مورد بررسي قرار گرفت و تغييرات فشارخون، ضربان قلب، تعداد تنفس و 2SatO قبل و بعد از سديشن ثبت گرديد‌.همچنين اطالعات مربوط به ميزان سديشن باتوجه به سير بيماري فرد، ارزيابي شد‌.داده ها پس از جمع آوري با نرم افزار -24SPSS توسط مشاور آماري تجزيه و تحليل شد‌.در نهايت گزارش نهايي در قالب پايان نامه ارائه شد. نتايج: در اين مطالعه 100 بيمار‌تحت‌تنفس‌مكانيكي‌مورد بررسي قرار گرفت و نتايج نشان داد كه ميانگين‌ سن‌بيماران‌در‌گروه‌فنتانيل‌+ميدازوالم40.74±16.61 سال‌و‌در‌گروه‌پرسدكس ‌+ميدازوالم39.3±17.33‌‌‌ سال‌ بوده‌است‌.در‌گروه‌فنتانيل‌+ميدازوالم35‌ نفر‌)%70(‌مرد‌‌و15‌ نفر‌)%30(‌زن‌و‌در گروه پرسدكس‌+ ميدازوالم 33 نفر )%66(‌مرد‌‌و 17 نفر )%34(‌زن‌‌بوده‌است‌.نتايج‌تحليلي‌نشان‌داد‌قبل‌از‌تهويه‌مكانيكي‌ ميانگين‌فشارخون ‌سيستوليك‌و ‌دياستوليك، ‌تعداد ‌تنفس، ‌تعداد ‌ضربان ‌قلب و سطح ‌اكسيژن ‌خون ‌بين‌دو‌ گروه ‌تفاوت‌معني‌داري‌وجود ‌نداشته ‌است‌اما‌بعد‌از ‌تهويه ‌مكانيكي‌از ‌روز ‌اول ‌تا‌روز ‌چهارم ‌بين‌تغييرات فشارخون، ضربان قلب، تعداد تنفس و 2SatO تفاوت‌معني‌دار‌آماري‌وجود‌داشته‌است‌)0.001=P)‌و‌گروه‌ پرسدكس و ميدازوالم‌داراي‌ثبات‌بيشتري‌بوده‌اند‌. ن نتيجهگيري: يافته ها نشان مي دهد كه داروي پرسدكس‌و ميدازوالم اثرات بهتري دارد و استفاده از‌آن در سديشن‌جهت‌بيماران‌تحت‌ونتيالسيون‌كه‌حساس‌بوده‌و‌پايداري‌هموديناميك‌در‌آنها‌اهميت‌دارد‌و‌داراي ارحج بوده و‌عوارض تنفسي كمتري نسبت به ميدازوالم ايجاد ميكند. واژگان كليدي: فنتانيل؛ ميدازوالم ؛ پرسدكس؛ تغييرات هموديناميك؛‌تنفس مكانيكي
  • شماره ركورد
    229657
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    بهزاد احسن