• عنوان

    بررسي شاخص‌هاي رشد و عملكرد سيب‌زميني در مديريت آبياري رايج و دقيق با استفاده از مدل DSSPIM

  • نويسنده اصلي

    مسعودي، علي اصغر

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    علوم و مهندسي آب
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    سامانه‌هاي نوين آبياري به‌عنوان ابزار مديريت براي در اختيار قرار دادن آب به مقدار مناسب و در جاي موردنظر در مزرعه مي‌باشند، اما اطلاع از مقدار آب مورد نياز و زمان آبياري، نياز به آگاهي از شرايط آب و هوا، خاك، گياه و مشخصات فني سيستم آبياري دارد. در بيشتر اراضي كشاورزي ايران سامانه‌هاي نوين آبياري با دانش سنتي بهره‌برداري مي‌شوند. در ايران سامانه مديريت آبياري هوشمند DSSPIM براي مديريت آبياري توسعه داده شده است. هدف از اين تحقيق بررسي اثر استفاده از سامانه DSSPIM بر شاخص‌هاي رشد و عملكرد گياه سيب‌زميني براي سه واريته‌ي جلي، بانبا و فابولا و مقايسه با مديريت رايج آبياري كشاورزان دشت هرمزآباد سميرم در سيستم آبياري باراني كلاسيك ثابت - آبپاش متحرك است. تيمارهاي آزمايشي شامل دو فاكتور اصلي مديريت هوشمند و رايج و فاكتور فرعي سه نوع واريته جلي، بانبا و فابولا بودند كه در قالب طرح فاكتوريل بر پايه طرح كامل تصادفي در سه تكرار مورد مقايسه قرار گرفتند. پژوهش در دشت هرمزآباد، شهرستان سميرم استان اصفهان در فصل زراعي 1401 انجام شد. مديريت آبياري بعد از مرحله استقرار گياه شروع شد. مقدار رطوبت خاك طي دوره رشد و شاخص سطح برگ و عملكرد در سه تكرار اندازه‌گيري شد. محصول نهايي در زمان برداشت در تاريخ‌هاي رايج دشت اندازه‌گيري شد. مقدار آب مصرفي در كشت‌هاي هوشمند و رايج به ترتيب براي واريته جلي 751 و 739 ميلي‌متر، براي واريته فابولا 683 و 679 ميلي‌متر و براي واريته بانبا 694 و 682 ميلي‌متر بود. مديريت هوشمند سبب 5/33 درصد افزايش در توليد نسبت به مديريت رايج شد و همچنين متوسط تعداد غده در مديريت هوشمند 9/22 درصد بيشتر از مديريت رايج بود و اين تفاوت‌‌ها در سطح 5 درصد معني‌دار بودند. مديريت هوشمند باعث افزايش 2/32 درصدي بهره‌وري آب، 4/29 درصدي بهره‌وري آب آبياري و 8/20 درصدي بهره‌وري انرژي شد و اين تفاوت در سطح 1 درصد معني‌دار بودند. بهره‌وري ناخالص اقتصادي آب آبياري 52 درصد و بهره‌وري خالص آب آبياري 89 درصد در مديريت هوشمند بيشتر از مديريت رايج بود و تفاوت‌‌ها معني‌دار (P < 0.05) بودند. مديريت هوشمند باعث كاهش 23 درصدي در قيمت تمام شده محصول در مقايسه با مديريت رايج شد. در مديريت هوشمندانه سود خالص 100 درصد و سود ناخالص 60 درصد بيشتر از مديريت رايج بود.
  • شماره ركورد
    228202
  • گرايش رشته تحصيلي
    آبياري و زهكشي
  • دانشكده
    مهندسي كشاورزي
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان