تهيه نانوكمپلكسهاي روي و مس با ليگاندكوركومين بارگذاري شده روي كربن نيتريد گرافيتي و بررسي ويژگي هاي ضد سرطاني آنها بر روي رده سلولي MCF-7

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

شيمي

كارشناسي ارشد

سيستم دارورساني بر پايه‌ي نانوذره‌ها به دليل توانايي انتشار هدفمند دارو و افزايش اثر بخشي آن و كاهش عوارض جانبي مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. همچنين استفاده از نانوفناوري در دارورساني امكان ارسال دارو به مناطقي كه پيش‌تر غيرقابل دسترس بود را فراهم مي‌كند. سرطان يك بيماري كشنده است. در بين سرطان‌هاي شايع، سرطان سينه دومين دليل مرگ‌ومير ناشي از سرطان در بين زنان است. سيستم‌هاي دارورساني سنتي داراي معايبي مانند سميت بالا، پايداري ضعيف دارو و بازده كم هستند. از اين رو مي‌توان از سيستم‌هاي دارورساني بر پايه نانوذره‌ها براي تحويل هدفمند دارو به اندام يا موضع خاص استفاده كرد. در اين پايان نامه، بستر كربن نيتريد گرافيتي تهيه شد و كمپلكس‌هاي مس و روي تهيه شده با ليگاند كوركومين بر روي اين بستر بارگذاري شدند. سپس نانوكمپلكس‌هاي[Cu(Cur)2] ، [Zn(Cur)2] و كمپلكس‌هاي بارگذاري شده بر روي بستر كربن نيتريد گرافيتي با استفاده از حمام اولتراسونيك ايجاد شد. شناسايي نانوذره‌هاي توليد شده با روش‌هاي FT-IR، UV-Vis،FE-SEM ، ICP و XRD انجام شد. اين نانو‌ذره ها داراي مساحت سطح بالا هستند و در سيستم دارورساني مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اثر ضدسرطان تركيب‌هاي توليد شده و همچنين ميزان هدفمند بودن دارورساني در رده سلولي سرطان سينه با استفاده از آزمون سميت MTT مورد بررسي قرار گرفت. لازم به ذكر است كه ليگاند كوركومين و بستر كربن نيتريد گرافيتي هر دو به دليل دارا بودن ويژگي ضد سرطاني مي‌توانند اثرات هم‌افزايي در سميت سلولي داشته باشند. IC50 (حداكثر غلظتي كه در آن نيمي از سلول‌ها زنده مي‌مانند) مربوط به كمپلكس[Cu(Cur)2] بر روي رده‌ي سلولي MCF-7، 7/29 درصد گزارش شد. به همين جهت، نانوكمپلكس‌‌ [Cu(Cur)2] مي‌تواند گزينه‌ي مناسبي براي تهيه‌ي داروهاي ضدسرطاني باشد.

228181

نانوشيمي

شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان