عنوان
مطالعه‌اي در الگوهاي بهينه تعمير و نگهداري سيستم‌هاي چند مولفه‌اي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
بيشتر سيستم‌هاي حياتي و تجهيزات پيشرفته كه امروزه در زندگي بشر مورد استفاده قرار مي‌گيرند با گذشت زمان دچار سالخوردگي و زوال مي‌شوند و يا ممكن است بر اثر شوك‌هاي مخرب، از كار بيافتند. مانند هواپيماها، زير دريايي‌ها، سيستم‌هاي نظامي و... جلوگيري از خرابي در حين عمليات واقعي بسيار مهم است زيرا مي‌تواند خطرناك يا فاجعه‌بار باشد، بنابراين نگهداري از آن‌ها ضروري است. تعمير و نگهداري سيستم‌ها و اجراي استراتژي‌هاي نگهداري بهينه در بهبود قابليت اطمينان سيستم و جلوگيري از وقوع خرابي سيستم‌ها موثر است و لذا كاهش هزينه‌هاي نگهداري سيستم‌هاي رو به زوال را به دنبال دارد. در اين پايان‌نامه ابتدا به بررسي مختصري از مقدمات و مفاهيم پايه قابليت اطمينان سيستم‌ها مي‌پردازيم و سپس سياست‌هاي تعميرونگهداري پيشگيرانه‌ي سيستم‌ها را مرور كرده و الگوهاي تعمير و نگهداري سيستم‌هاي پيچيده را بررسي مي‌كنيم. همچنين به معرفي مدل‌هاي تعميرونگهداري چند مولفه‌اي در معرض شوك و سالخوردگي مي‌پردازيم و روش‌هاي جديد و كلي براساس زمان و تعداد شوك‌ها و در شرايطي كه سيستم براساس سالخوردگي و زوال در طول زمان از كار مي‌افتند، ارائه مي‌كنيم. هدف بدست آوردن تابع هزينه و مينيمم كردن آن مي‌باشد. از آنجا كه ساختار تابع هزينه، به ساختار سيستم وابسته است و امروزه سيستم‌ها داراي ساختار پيچيده‌اي هستند، نتايج مطرح شده در ادبيات موضوع در ارتباط با تعمير و نگهداري بهينه سيستم‌ها بر مبناي مفهومي به نام مشخصه سيستم و -tمشخصه مي‌باشد. اين مفهوم اين امكان را فراهم مي‌كند كه تابع قابليت اطمينان يك سيستم پيچيده را به صورت آميزه اي از تابع قابليت اطمينان طول عمر مرتب شده اجزاي آن نوشت. در پايان پس از معرفي مدل‌ها با استفاده از مثال‌هاي عددي، روش‌هاي ارائه شده مورد ارزيابي قرار مي‌گيرند. در نتيجه با اعمال به موقع تعمير و نگهداري پيشگيرانه، تابع هزينه بهينه مي‌شود
شماره ركورد
227921
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع - بهينه سازي سيستم ها
استاد راهنما
مجيد اسدي