عنوان
بررسي ميزان آگاهي دندانپزشكان عمومي از اصول تجويز آنتي‌بيوتيك و مسكن در درمان ريشه دندان در استان گيلان در سال 1403
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي
چكيده
زمينه و هدف: آنتي بيوتك ها در دندانپزشكي براي درمان يا پيشگيري از عفونت ها قابل استفاده هستند. استفاده‌ي نادرست از اين دارو ها سبب عوارض مهمي هم براي فرد و هم براي جامعه مي شود. از سوي ديگر، از ديگر عواملي كه سبب همراهي بهتر بيمار در پروسه‌ي درمان و پذيرش بهتر استراتژي درمان مي شود، تجويز در پروسيجر هاي مختلف دندانپزشكي است. از اين رو مطالعه اي براي ارزيابي سطح آگاهي عمومي دندان پزشكان عمومي استان گيلان از اصول تجوير آنتي‌بيوتيك و مسكن ها طراحي شد.
مواد و روش ها: مطالعه ي حال حاضر، يك مطالعه ي توصيفي – مقطعي است. در اين مطالعه 153 نفر دندانپزشك عمومي در پرسشنامه‌اي كه شامل 4 سوال دموگرافيك و 28 سوال باليني بود، شركت كردند.اطلاعات اين مطالعه توسط نرم افزار spss23 تحليل شد و براي مقايسه بين دو گروه از آزمون كاي – اسكوئر با سطح معنا داري 0.05 استفاده شد.
نتايج: 153نفر(108مرد و 45زن)به تمام سوالات پرسشنامه پاسخ دادند. عملكرد دندانپزشكان به صورت، 19.6% متوسط، 19.6% خوب و 60.8% عالي حاصل شد. بيشترين آنتي‌بيوتيكي كه به صورت سيستميك براي بيماران تجويز مي شد، آموكسي سيلين(80.5%) ، در ضايعات پري اپيكال، مترونيدازول (51%) و در صورت حساسيت به پني سيلين، كليندامايسين با 80.4% بيشترين نرخ تجويز را داشتند. همچنين بيش از 70% از شركت‌كنندگان در مورد اصول تجويز و دوز تجويزي مسكن آگاهي خوبي داشتند.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد با توجه به امتيازات به دست آمده سطح آگاهي دندانپزشكان عمومي در استان گيلان از كيفيت مناسي بهرمند است. هرچند كه به وضوح در اين مطالعه ديده شد كه دندان‌پزشكاني كه 5 تا 10 سال از سابقه ي كار باليني آن‌ها مي گذرد نيازمند برنامه هاي مدون و كارآمد براي بروزرساني اطلاعات خود هستند.
كليد واژه: آنتي‌بيوتيك، مسكن، آگاهي ، درمان ريشه دندان ، دندانپزشكان عمومي
شماره ركورد
227748
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان