تحليل اثرات شاخص‌هاي اقتصاد ديجيتال بررشد اقتصادي كشورهاي عضوسازمان همكاري شانگهاي (2021-2008)

كارشناسي ارشد

در دهه‌‌هاي اخير الگوي رشد اقتصادي در كشورهاي مختلف تغيير كرده است، همچنين با همه‌‌گيري ويروس كرونا وتاثير آن بر صنايع، كسب¬وكار و تمامي جوانب اقتصادي، افزايش استفاده از فناوري‌‌هاي نوين در اين برهه زماني يكي از شروط نجات اقتصاد كشورها از اين بحران، رفتن به سمت اقتصاد ديجيتال است. با پررنگ شدن نقش اقتصادديجيتال در كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه در ارتقا بهره¬وري عوامل توليد و رشد اقتصادي؛ لذا پژوهش حاضر به دنبال بررسي اثر شاخص اقتصاد ديجيتال بر رشد اقتصادي كشورهاي عضور اتحاديه شانگهاي در بازه زماني2008 تا2021 است. هدف از اين مطالعه ارزيابي اثر شاخص اقتصاد ديجيتال، شاخص سرمايه انساني و درجه باز بودن تجاري بر رشد اقتصادي كشورهاي مذكور است كه در اين پژوهش 4 مولفه‌‌ي پهناي باند اينترنت، كاربران اينترنت، اشتراك تلفن همراه و شاخص تركيبي از پهناي باند و سرمايه انساني براي شاخص اقتصاد ديجيتال در نظر گرفته شده‌‌است.در پژوهش حاضر متغيرهاي مورد مطالعه در طي بازه زماني13 ساله بصورت تحليل داده‌‌اي با 4 حالت رگرسيون در نرم افزار ايويوز در قالب روش پانل ديتا به شيوه مدل اثرات ثابت با رهيافت حداقل مربعات تعميم يافته ارزيابي شد كه نتايج حاصل از تخمين اين 4 حالت نشان مي‌‌دهد مولفه‌‌هاي شاخص اقتصاد ديجيتال و ساير متغيرهاي مستقل مانند سرمايه انساني و درجه بازبودن تجاري تاثير مثبت و معناداري بر رشد اقتصادي داشته و تورم تاثير منفي و معني داري بر رشد اقتصادي كشورهاي موردمطالعه در بازه مذكور داشته است. با توجه به نتايج به دست آمده و پتانسيلي كه اقتصاد ديجيتال مي‌‌تواند در دستيابي بر رشد اقتصادي مطلوب ايجاد نمايد پيشنهاد شده‌‌است كه سياستگذاران در اين راستا به سرمايه گذاري در زيرساخت‌‌هاي مورد نياز فناوري اطلاعات و ارتباطات و استفاده بيشتر از فناوري‌‌هاي نوين در ساختار اقتصادي كشور بپردازند.

227740

دانشگاه اصفهان

منيره رفعت

علوم اقتصادي - اقتصاد نظري

سيد كميل طيبي