تجزيه و تحليل نسبت طغيان سوژه و افسردگي سياسي در عصر پسامدرن از نظرگاه لاكان

دكتري

اين پژوهش رابطه‌ي بين سوژه طغيانگر و افسردگي سياسي در جهان پسامدرن را بررسي كرده است. نمود بيروني طغيان سوژه را مي‌توان در اعتراض جنبش‌هاي اجتماعي در عصر پسامدرن در نقاط مختلف جهان مشاهده كرد. هدف اين پژوهش روشن تركردن افسردگي سياسي به‌عنوان مفهومي جديد در ادبيات سياسي جهان و پيدا كردن رابطه‌ي آن با طغيان سوژه با استفاده از نظريه‌هاي روانكاوي سياسي است. پژوهش حاضر پژوهشي توسعه‌‌اي است كه براي رسيدن به پاسخ سوال‌هاي خود از نظريه‌هاي روانكاوانه ژاك اميل لاكان روانكاو فرانسوي به عنوان چارچوب نظري و متاتئوري به عنوان روش استفاده مي‌كند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه سوژه طغيانگر كه خود را در جنبش‌هاي اجتماعي جديد نشان مي‌دهد همان سوژه هيستريك لاكاني است كه در گفتمان سرمايه داري نئوليبرال لاكان بوقوع پيوسته است. سوژه هيستريك با آگاهي از فقدان موجود در گفتمان سرمايه داري نئوليبرال معترض گشته، فانتزي برساخته گفتمان حاكم برايش كمرنگ شده ديگر توانايي امتناع ژوئيسانس سوژه را از دست داده است. و در نهايت گفتمان هيستريك به عنوان كاتاليزور براي ورود سوژه به عصر پسامدرن عمل مي‌كند. سوژه هيستريك جامعه را آنتاگونيستيك مي‌داند و بدنبال يافتن ارباب كامل است. با ورود سوژه به گفتمان تحليلگر و بعد از آگاهي از عدم تحقق يافتن ارباب كامل، دچار افسردگي سياسي مي‌گردد. سوژه افسرده سياسي بدنبال آگونيسمي كردن جامعه است.

227721

دانشگاه اصفهان

علوم سياسي - جامعه شناسي سياسي

اميرمسعود شهرام نيا