تعديل ايمني در بيماريهاي تنفسي نوزادان و كودكان: طراحي و ساخت سيستم رهايش هدفمند برپايهي نانوليپوزومهاي تركيبي مشتق شده از بودزونايد/سورفاكتانت پروتئين دي

كارشناسي ارشد

بافت ريه به دليل قرارگيري مداوم در برابر پاتوژنهاي استنشاقي، ذرات، آلايندهها و آلرژنها بهشدت مستعد بيماري و عفونت ميباشد. به كمك دو سيستم ايمني ذاتي و اكتسابي راههاي هوايي در برابر عفونت و التهاب محافظت ميشوند. بااينحال اين سيستمهاي دفاعي در نوزادان نارس بهصورت ناقص توسعه يافتهاند. اين نابالغي در نوزادان منجر به بروز بيماريهاي تنفسي و التهابي مانند ديسپلازي برونكوپلوموناري (BPD (ميشود. با توجه به پيشرفت در حوزه درماني نوزادان هنوز درمان قطعي كه به طور موثر علائم اين بيماري را كاهش دهد وجود ندارد. درمان با استروئيدها بهعنوان يك درمان پيشگيرانه از اين بيماري انجام شده است. اگر چه اين روش نرخ بيماري را كاهش داده؛ اما عوارض جانبي زيادي مانند هايپرگلايسمي، فشارخون بالا و توقف رشد را همراه داشته است. بر اساس مطالعات، مشخص شده است كه پروتئينهاي نوع D موجود در سورفاكتانت ريوي(D-SP ، (نقش كليدي در دفاع ايمني ذاتي ريه داشتهو نقش محافظتي در برابر عفونتهاي ريه مانند آلرژي، آسم و التهاب را ايفا ميكنند؛ بنابراين به دليل خواص متعدد اين پروتئينها و از طرفي به دليل عوارض جانبي زياد كاربرد استروئيدها بهصورت سيستميك اين رويكرد به وجود ميآيد كه به كمك علم رهايش دارو، سيستم رهايش دارويي بر پايهي اين نوع از پروتئينها به همراه داروي استروئيدي درون نانوذرات طراحي كرده كه بتواند مدت زمان ماندگاري دارو در ريه را افزايش دهد. بديهي است با افزايش ماندگاري دارو در محيط ريه نياز به تمديد دوزداروي استروئيدي كمتر شده و باعث كاهش اثرات جانبي داروهاي شيميايي ميشود. در اين پژوهش مايع آمنيوتيك جنين كه به عنوان منبعي از D-SP ميباشد تهيه شده و پروتئينهاي موجود در مايع كه حاوي پروتئين دي مذكور ميباشد پس از چند مرحله تخليص و جداسازي ذرات ناخواسته جدا شده سپس به كمك آزمون PAGE-SDS باند D-SP در ناحيهي موردنظر (زير 60 كيلودالتون) تخمين زده شد. در مرحلهبعد نانوليپوزومهاي حاوي بودزونايد و پروتئينهاي حاوي D-SP با روش آبگيري لايه نازك طراحي و به بررسي ويژگيهاي فيزيكوشيميايي آن براي كاربرد در رهايش تنفسي پرداخته شد. بر اساس نتايج حاصل از دستگاه زتاسايزر اندازه متوسط نانوذرات 4/135 نانومتر به دست آمد كه مطابق با اندازه دل- خواه براي رسيدن ذرات به مناطق عميق ريوي بود. بار سطحي نانوذرات به كمك دستگاه زتاسايزر به صورت منفي و در محدودهيmv 9/2 -اندازهگيري شد كه نتايج حاكي از مناسب بودن براي رهايش تنفسي ميباشد. بر اساس مطالعات رهايش دارو پس از گذشت 24 ساعت ميزان انتشار دارو به ميزان 57٪/88 بود كه نشان داد فرم ليپوزومي بودزونايد، انتشار دارو را به مدت 24 ساعت يا بيشتر حفظ ميكند كه نتيجه ميشود نياز به تمديد دوز داروي استروئيدي را كمتر ميكند. در نهايت براي سنجش عملكرد سيستم در كاهش التهابدر محيط كشت، از ردهي سلولي ماكروفاژهاي موشي(7.RAW264( در مدت 24 ساعت استفاده شد و نتايج حاكي از كاهش 12/25 و 71/19 درصدي فاكتورهايپيش- التهابي α-TNFو 6-IL در هنگام استفاده از سيستم بودزونايد/پروتئينهاي حاوي D-SP بود. به عنوان نتيجهگيري كلي ميتوان اذعان داشت D-SP به دليل خواص ضدالتهابي ميتواند كانديداي مناسبي براي اضافه شدن به دارو و سورفاكتانت ريوي براي كنترل بيماريهاي التهابي باشد.

227698

دانشگاه اصفهان

مهندسي پزشكي - بيومتريال

محسن صراف