بررسي فراواني مرگ و مير ناشي از مسموميت¬هاي بارداري و عوامل مرتبط با آن در مادران باردار مراجعه كننده (بستري شده) در مركز آموزشي درماني الزهرا شهر رشت از سال 1399 تا سال 1402

رشت

زمينه و هدف: شايعترين علل مرگ و مير زنان باردار خونريزي، عفونت و پره اكلامپسي مي باشد. از آن جا كه شناسايي جمعيت مادران در معرض خطر و تشخيص زود هنگام و اقدامات مناسب با پيش آگاهي مناسب مادر و جنين همراه مي باشد، داشتن آگاهي كافي بهداشت كاران خانواده و مادران مي تواند به كنترل بهتر اين بيماري و عوارض آن بيانجامد. با توجه به ميزان شيوع مرگ و مير زنان باردار ناشي از مسموميت حاملگي و تاثير مداخله درماني دارويي بركاهش اين مرگ و ميرها برآن شديم تا اين مطالعه را با هدف بررسي ميزان فراواني بيماران فوت شده ناشي از مسموميت حاملگي در بيمارستان الزهرا شهر رشت انجام دهيم. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از حيث روش شناسي يك مطالعه به روش تحليلي- مقطعي بود. در اين مطالعه پرونده تمام بيماران باردار فوت شده ناشي از مسموميت¬هاي حاملگي از سال 1399 تا سال 1402 در بيمارستان الزهراي رشت مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات بيماران از جمله اطلاعات دموگرافيك بيماران و اطلاعات راجع به تاريخچه دقيق، معاينه باليني، تحقيقات آزمايشگاهي و علايم حياتي بيماران ثبت شد. پرونده فوتي ها توسط استاد متخصص زنان و زايمان و متخصص داروسازي باليني بررسي شد. در تجزيه و تحليل داده ها از شاخص هاي توصيفي شامل ميانگين و درصد و فراواني استفاده شد و داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 22 تحليل شدند و شاخص هاي مورد نظر در اهداف مطالعه محاسبه شدند. در اين مطالعه سطح معني¬داري كم تر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: براساس نتايج بدست آمده ميانگين سني زنان باردار فوت شده مورد بررسي 27/5 ± 40/29 سال و كوچك ترين و بزرگ ترين فرد به ترتيب 21 و 38 سال سن داشتند. براساس نتايج به دست آمده 7 نفر (70 درصد) كوويد 19 داشتند. طبق يافته هاي مطالعه ما 8 نفر از افراد مورد بررسي (80 درصد) بيماري زمينه اي داشتند و همه افراد در بخش ICU بستري بودند. براساس نتايج بدست آمده ميانگين مدت بستري زنان باردار فوت شده مورد بررسي 84/5 ± 90/10 روز و كمترين و بيشترين مدت بستري به ترتيب 1 و 20 روز بود. هم چنين براساس نتايج بدست آمده ميانگين سن جنين زنان باردار فوت شده مورد بررسي 02/3 ± 60/32 هفته و كم ترين و بيش ترين سن جنين به ترتيب 28 و 38 هفته بود. در اين مطالعه داده هاي ما نشان مي دهد كه 2 نفر (20 درصد) سابقه سقط قبلي داشتند و 8 نفر (80 درصد) رابطه زناشويي پايدار و 2 نفر (20 درصد) طلاق داشتند. براساس نتايج به دست آمده بيشترين فراواني مربوط به تحصيلات ديپلم با 5 نفر (50 درصد) بود و 8 نفر (80 درصد) توان مالي و شرايط اقتصادي پايين و 2 نفر (20 درصد) توان مالي و شرايط اقتصادي نرمال داشتند. نتيجه گيري: طبق يافته هاي مطالعه ما، زنان مبتلا به پره اكلامپسي را بايد به عنوان يك گروه آسيب پذير با توجه به خطرات ناشي از 19 -COVID در نظر گرفت.

227695

علوم پزشكي گيلان