رابطه بين ترس از كوويد 19 و قصد واكسيناسيون با توجه به نقش¬هاي ميانجي اضطراب وجودي، باورهاي توطئه و وسواس فكري

كارشناسي ارشد

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه بين ترس از كوويد 19 و قصد واكسيناسيون با توجه به نقش-هاي ميانجي اضطراب وجودي، باورهاي توطئه و وسواس فكري، بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را همه افراد ساكن در شهر اصفهان، كه در محدوده مناطق پنج و شش سكونت داشتند، تشكيل داد. نمونه نهايي مورد استفاده براي اين تحقيق، شامل 384 پرسشنامه جمع‌آوري شده با استفاده از روش نمونه گيري دردسترس بود. در سطح توصيفي تحليل داده‌ها، از آماره‌هاي ميانگين و انحراف معيار استفاده شد. علاوه بر اين داده‌ها با به‌كارگيري نرم افزارهاي SPSS26 وsmart pls از طريق الگوسازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد: اضطراب وجودي همچنين، به عنوان ميانجي بر رابطه بين ترس از كوويد 19 و قصد واكسينه شدن اثرگذار است. علاوه براين، اثر واسطه باور توطئه و افكار وسواسي بر رابطه بين ترس از كوويد 19 و قصد واكسينه نيز تأييد نگرديد. اين يافته‌ها، نشان‌دهنده پيچيدگي فرآيندهاي روان‌شناختي در تصميم‌گيري افراد در مورد واكسيناسيون در مواجهه با ترس از كوويد 19 است و مي‌تواند به منظور بهبود استراتژي‌هاي قصد نيت واكسينه شدن و حذف موانع رواني مرتبط با آن، بهره‌مندي مفيدي فراهم آورد.

227656

دانشگاه اصفهان

ناهيد اكرمي

روانشناسي عمومي

محمدباقر كجباف