بررسي بلاغي دو صحيفه‌ي امام جواد و امام هادي (عليهماالسلام)

كارشناسي ارشد

دعا و مناجات پيشوايان معصوم (ع)، ميراث ارزشمندي به شمار مي‌رودكه مملو از مضامين عالي و مباحث عرفاني و معنوي است؛ از سوي ديگر،آرايه‌هاي بلاغي، ابزاري جهت آراستگي سخن و نيك گويي به‌حسابمي‌آيد؛ و متون ادعيه‌ي امامان (ع) از اين حيث كه از زبان معصوم بيان گرديده، از فصاحت و بلاغت والايي برخوردار است. ازاين‌رو، لازم است جهت درك بهتر و صحيح‌تر معاني ژرف موجود در آن و انس هر چه بيشتر دوستداران ايشان با سخنان ارزشمند ايشان، اين ادعيه ازلحاظآرايه‌هاي بلاغي موردبحث و بررسي و كنكاش دقيق علمي قرار گيرد. از اين رهگذر، پژوهش حاضر، سعي نموده دو صحيفه‌ي امام جواد (ع) و امام هادي (ع)كه مجموعه‌اي از دعاها و مناجات گران‌بهاي آن دو بزرگوار (ع) استرا از منظر آرايه‌هاي بياني و بديعي، مورد تحليل و بررسي قرار دهد؛ تا آرايه‌هاي بياني و بديعي موجود در ادعيه‌ي اين دو صحيفه‌ي مبارك و تأثير اين آرايه‌ها در معنا و مضمون آن را بيان دارد. جُستار حاضر، با دو روش توصيفي ـ تحليلي و نيز بلاغي (نقد بلاغي قديم) صورت گرفته است. از مهم‌ترين نتايج به‌دست‌آمده در اين پژوهش، دست يافتن به اين مهم است كهدرمجموع، آرايه‌هاي بياني و بديعي موجود در دو صحيفه‌ي مذكور، در انتقال زيباتر، تأثيرگذارتر، ماندگارتر، روشن‌تر و آشكارتر مفاهيم ادعيه و مقاصد دو امام بزرگوار (ع) به مخاطب، نقش شگرف و فوق‌العاده‌اي را ايفا مي‌نمايد. همچنين،شايان‌ذكر است،ازجملهآرايه‌هاييافت شده در دو صحيفه‌ي امام جواد (ع) و امام هادي (ع)، تشبيه، استعاره، مجاز، كنايه، سجع، جناس، طباق و تكرار است.

227558

دانشگاه اصفهان

زبان و ادبيات عرب

سميه حسنعليان