تحليل اصل منع تبعيض جنسيتي بر حق انتخاب شغل در حقوق ايران و فقه اماميه

كارشناسي ارشد

تحليل اصل منع تبعيض جنسيتي برحق انتخاب شغل درحقوق ايران وفقه اماميه موضوعي است كه در اين پايان نامه مورد بررسي قرار گرفته است.در نظام حقوقي ايران ممنوعيت تبعيض به عنوان يك اصل كلي در اصول 19 و 20 قانون اساسي به صراحت مورد قبول واقع شده است. در مورد زنان نيز حمايت‌‌هاي ويژه اي كه گوياي ممنوعيت تبعيض و يا اعمال تبعيض روا باشد در نظام حقوقي ايران وجود دارد.به نظر مي رسد در مورد مسائل شغلي ممنوعيت‌‌ها و تبعيض‌‌هاي مذكور ريشه فقهي داشته و از حيث مباني تا به حال جواز تغيير و تحول در اين مباني به لحاظ شرايط اجتماعي وجود نداشته است.سوال اصلي پژوهش اين است كه منع تبعيض جنسيتي برحق انتخاب شغل زنان درحقوق ايران وفقه اماميه چگونه اعمالگرديدهاست؟ در پاسخ به سوال مذكور اين فرضيه به اثبات رسيد كه بهتصريحاصل 21 قانون اساسي حق اشتغال براي زن وبه تصريح منشورحقوق ومسئوليت‌هاي زنان،حق اشتغال زنان بعدازرسيدن به سن قانوني كار،جزءحقوق برشمرده براي زنان مي‌باشند.در فقه اماميه بر اساس مصلحت محدوديت‌‌هايي براي اشتغال زنان وجود دارد اما مبناي اين محدوديت نه تبعيض جنسيتي بلكه حمايت از زنان بوده است.در روش تحقيق به صورت توصيفي تحليلي است كه در نگارش آن از منابع كتابخانه اي استفاده شده است.

227547

دانشگاه اصفهان

قدرت الله خسروشاهي

حقوق عمومي

منوچهر توسلي نائيني