ارائه الگوي خصوصي سازي باشگاه هاي ورزشي عراق

دكتري

هدف اين تحقيق ارائه الگوي خصوصي¬سازي باشگاه¬هاي ورزشي در عراق بود. فلسفه پژوهش حاضر مبتني بر پارادايم¬هاي تفسيري و اثبات¬گرايانه بر پايه اصول علوم تجربي است. همچنين رويكرد اين پژوهش از نوع استقرايي، راهبرد¬هاي آن نظريه داده بنياد رهيات گليزر و روش پيمايشي و نوع آن آميخته (كيفي- كمي) بود. جامعۀ آماري اين پژوهش را در بخش كيفي خبرگان تشكيل مي¬دادند. همچنين جامعه آماري اين پژوهش در بخش كمي صاحب نظران حوزه شامل اساتيد دانشگاه، مديران و كارشناسان وزارت ورزش، مديران، مربيان و كاركنان تيم ها و باشگاه هاي بسكتبال بودند. در مطالعه كيفي جهت انتخاب مشاركت-كنندگان در تحقيق از روش نمونه¬گيري گلوله¬برفي و در مطالعه كمي جهت انتخاب نمونه¬هاي تحقيق از روش نمونه¬گيري در دسترس استفاده شد. در مطالعه كيفي بر مبناع اشباع نظري تعداد مشاركت¬كنندگان در تحقيق برابر با 17 نفر بود و در مطالعه كمي براساس روش تحليل (مدل معادلات ساختاري) براي هر متغير پنهان (عامل¬ها) 20 نمونه انتخاب شدند. از آنجائي كه 12 متغير پنهان در مطالعه كيفي شناسايي شده بود، حجم نمونه در مطالعه كمي برابر با 240 نفر درنظر گرفته شد. ابزار گردآوري اطلاعات در مطالعه كيفي از نوع مصاحبه باز و در بخش كمي پرسشنامه بود. جهت بررسي كيفيت و اعتباربخشي به نتايج پژوهش از شاخص-هاي ارزشيابي لينكلن و گابا (1985) كه شامل اعتبار، انتقال، قابليت اعتماد و تأييدپذيري بودند استفاده شد. شايان ذكر است در مطالعه كمي جهت بررسي روايي ابزار تحقيق از روايي صوري و سپس روايي سازه استفاده شد و جهت بررسي پايايي آن از در يك مطالعه موردي تعداد 30 پرسشنامه توزيع شد و پايايي كل پرسشنامه برابر با 937/0 بود. جهت تجزيه و تحليل داده¬ها در مطالعه كيفي از تكنيك تحليل مضمون روش براون و كلارك (2006)، جهت بررسي روابط بين مضامين شناسايي شده در مطالعه كمي از روش مدل¬سازي معادلات ساختاري و سرانجام جهت سنجش روايي سازه و بررسي تعامل بين متغيرهاي تحقيق به-ترتيب از روش تحليل عاملي تأييدي مرتبه دوم و مدل¬سازي ساختاري تفسيري رويكرد حداقل مربعات جزئي استفاده شد. از طريق بازبيني مصاحبه¬هاي انجام گرفته با صاحب¬نظران در نهايت 77 مفهوم نهايي و با استناد به نتايج روابط بين مفاهيم شناسايي شده 12 مضمون فرعي و پنج مضمون اصلي تحت عنوان سطح زمينه، سطح تعامل، سطح پشتيبان، سطح اجراء و سطح نتيجه شكل گرفت. همچنين نتايج نشان داد خصوصي¬سازي باشگاه¬هاي ورزشي در عراق تابع پنج سطح است، در پايين¬ترين سطح عوامل زمينه¬ساز قرار دارد و در بالاترين سطح به¬عنوان خروجي سيستم سطح نتيجه قرار دارد.علاوه بر اين رابطه بين گويه¬ها و سازه-هاي مربوطه در سطح اطمينان 95/0 تأييد شد و مشخص شد در سطح اطمينان 99 درصد رابطه علي معناداري بين سطح اجراء و سطح نتيجه (β=0/625)، سطح تعامل و سطح نتيجه (β=0/171)، سطح تعامل و سطح پشتيبان (β=0/575)، سطح زمينه و سطح تعامل (β=0/642)، سطح پشتيبان و سطح اجراء (β=0/743) وجود دارد. در مقابل رابطه بين سطح پشتيبان و سطح نتيجه (β=0/129)، در سطح اطمينان 95 درصد معنادار نبود. و در نهايت مشخص در سطح اطمينان 99 درصد سطح زمينه به¬صورت غيرمستقيم از طريق سطح تعامل و سطح پشتيبان بر سطح اجراء (β=0/275) اثر مي¬گذارد. بر اين مبنا لازم است در خصوصي¬سازي باشگاه¬هاي ورزشي عوامل موصوف مطابق نقش آنها مورد توجه مديران و سياست¬گذاران مربوطه قرار گيرد.

227543

دانشگاه اصفهان

محمد سلطان حسيني

مديريت ورزشي

مهدي سليمي