بررسي بيان ماركر MDM2 در نمونه هاي به دست آمده از بيماران مبتلا به سرطان معده جراحي شده و ارتباط آن با درجه و مرحله بندي پاتولوژي بيماري در بيمارستان رازي رشت در سال هاي 1392 تا 1397

رشت

مقدمه: سرطان معده، يك بدخيمي شامل تومور توپر است كه يكي از شايع¬ترين تومورهاي همراه با مرگ و مير در دنيا بالاخص در آسيا و ايران مي¬باشد. با توجه به اين موضوع، بررسي عوامل موثر بر تشخيص و درمان اين بيماري از اهميت بالايي برخوردار مي¬باشد. پروتئين MDM2 (Mouse Double Minute 2) بعنوان تنظيم¬كننده مولكول P53 كه يك مولكول سركوبگر تومور و به اصطلاح نگهبان ژنوم مي¬باشد، عمل مي¬كند. به اين صورت كه آن را هدف قرار داده و تخريب مي¬كند. در حدود 50% تمام كنسرهاي انساني، ژن TP53 دچار موتاسيون شده است و اين نسبت در سرطان¬هايي نظير SCC ريه، Small Cell Carcinoma ريه و سرطان¬هاي پستان و تعدادي از سرطان¬هاي كولوركتال و GI tract به 80% نيز مي¬رسد. در اين مطالعه بر آن شديم تا ميزان بيان بيوماركر MDM2 را به روش ايمونوهيستوشيمي در نمونه¬هاي سرطان معده بيماران مبتلا به سرطان معده جراحي شده در بيمارستان رازي رشت در سال¬هاي 1397-1392 بررسي كنيم. نتايج اين مطالعه در راستاي بررسي تاثير بيوماركر MDM2 بر مرحله بندي (Staging) و درجه بندي (Grading) اين بيماري مي¬باشد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي، 53 بلوك پارافيني نمونه بيماران مبتلا به سرطان معده طي سال¬هاي 1392 تا 1397 از بايگاني بخش پاتولوژي بيمارستان رازي به همراه گزارش پاتولوژي كه داراي مرحله (Stage) بيماري مي¬باشد، استخراج و برش¬هاي 4 ميكروني از هر كدام تهيه گرديد. پس از رنگ آميزي هماتوكسيلين-ائوزين (H&E) درجه بدخيمي (Grade) بافتي براساس معيارهاي درجه بندي WHO/IUSP تعيين گرديد. در يك برش ديگر، پس از رنگ آميزي به روش ايمونوهيستوشيمي با آنتي¬بادي اختصاصي MDM2 تعداد سلول مثبت در 100 سلول انتخاب شده از هر بافت شمارش گرديد. نتيجه به دست آمده از ايمونوهيستوشيمي، ميزان بيان بيوماركر MDM2 در نمونه¬ها را تحت يكي از عناوين بدون بيان، خفيف، متوسط يا شديد، مشخص مي¬كند. نتايج: نتايج بررسي داده¬هاي ما نشان داد كه بيشترين گريد بيماري در بين گريدهاي 2 و 3 بيماري بود كه هركدام 7/37% نمونه¬ها را تشكيل مي-دادند و اكثر بيماران (6/39%) در مرحله 3 (Stage 3) بيماري قرار داشتند. نتيجه آناليز سطح MDM2 در بيماران نشان داد كه اين پروتئين در اكثر نمونه¬ها در سطح خفيف (5/56%) قرار داشت و سطح شديد آن در 5/7% نمونه¬ها بود. نتيجه آناليز همبستگي بين شدت بيان فاكتور MDM2 و مرحله بيماري (Stage) نشان داد كه شدت بيان MDM2 نمي¬تواند بر مرحله بيماري (Stage) تاثير داشته باشد. هم¬چنين نتيجه آناليز همبستگي بين شدت بيان فاكتور MDM2 با درجه بيماري (Grade) نشان داد شدت بيان فاكتور MDM2 نمي¬تواند بر روي گريد بيماري تاثير داشته باشد. نتايج پژوهش ما نشان داد كه در هر دو گروه با و بدون سابقه درمان¬هاي قبل جراحي، در سطح MDM2 شديد، شاهد گريدهاي بالاتر بيماري بوديم. نتايج پژوهش¬هاي ما نشان داد كه در گروه بدون سابقه درمان¬هاي قبل جراحي برخلاف گروه با درمان¬هاي قبل جراحي، در سطح MDM2 شديد شاهد استيج¬هاي بالاتر بوديم. نتايج پژوهش ما نشان داد كه بين شدت بيان فاكتور MDM2 و درمان¬هاي قبل جراحي ارتباط معناداري وجود ندارد. نتيجه¬گيري: تجزيه و تحليل هدفمند MDM2 در يك گروه معين از بيماران با سرطان معده جراحي شده، نشان داد كه ارتباط معني¬داري بين شدت بيان فاكتور MDM2 و مرحله (Stage) و درجه (Gradee) بيماري يافت نگرديد. كليدواژه: درجه بيماري، مرحله¬بندي بيماري، سرطان معده، ايمونوهيستوشيمي، MDM2، P53

227508

علوم پزشكي گيلان