تحليل مواجهه جمهوري اسلامي ايران در برابر بحران‌ هاي داخلي

كارشناسي ارشد

وجود بحران در هر كشوري باعث عدم توسعه در آن شده و بر جامعه، اقتصاد و محيط زيست تاثيرمنفي مي¬گذارد. تخريب دارايي¬ها و معشيت در بحران¬ها به عنوان عامل بازدارنده در جهت دستيابي به توسعه است. متاسفانه در چند دهه اخير در ايران شاهد بروز بحران¬ها بوده¬ايم كه همه¬ي اين بحران¬ها باعث خسارت شديد مالي و بعضا جاني شده است. مهمترين اين بحران¬هاي مورد بررسي در اين پژوهش شامل بحران¬هاي سال 1388، 1398 و 1401 است. لذا براي كنترل بحران از مديريت بحران استفاده مي¬شود. مديريت بحران به كارگيري استراتژي¬هايي است كه براي كمك به سازمان براي مقابله با يك رويداد منفي ناگهاني و مهم و در عين حال تداوم كسب و كار طراحي شده است. پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي است و از لحاظ ابزار تجزيه و تحليل، از امكانات تحليلي تئوري¬هاي مديريت بحران بهره خواهد برد. يافته¬هاي اين پژوهش نشان داد كه بحران¬ها در ايران به مرور پيچيده¬تر و فراگيرتر و خشونت¬آميزتر مي¬شوند كه همين امر باعث مي¬شود كه مديريت اين بحران¬ها نيز سختر شود. راهبردهايي كه دولت ايران براي حل بحران¬ها تا به اينجا داشته راهبردهاي موقتي بوده و نتوانسته رضايت مردم را براي مدت طولاني داشته باشد.

227484

دانشگاه اصفهان

حسين مسعودنيا

علوم سياسي

علي علي حسيني