بررسي فاكتورهاي پيش¬بيني¬كننده¬ي گسترش هماتوم در بيماران مبتلا به خون¬ريزي¬هاي داخل مغزي خود به خودي بستري در بيمارستان پورسيناي رشت طي سال¬هاي 1397-1400

رشت

چكيده زمينه و هدف: خون¬ريزي مغزي خود به خودي يك نوع شديد از سكته¬ي مغزي با مورتاليته¬ي بالاست و 10-15 درصد از موارد سكته مغزي در جهان را به خود اختصاص مي‌دهد. گسترش هماتوم به عنوان يك فاكتور مستقل براي پيش¬بيني ميزان مورتاليته¬ي 30 روزه¬ي بيماران گزارش شده ‌است، به طوري كه 10 درصد گسترش در آن، مرگ و مير 90 روزه¬ي بيماران را تا 5 درصد بالا مي¬برد. شناسايي فاكتورهاي پيش¬بيني¬كننده¬ي گسترش هماتوم با هدف جلوگيري از ايجاد چنين واقعه‌اي كه پيامدهاي منفي بسياري براي بيماران به همراه دارد، بيش از پيش اهميت يافته است. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسي فاكتورهاي پيش¬بيني¬كننده¬ي گسترش هماتوم در بيماران مبتلا به خون¬ريزي¬هاي داخل مغزي خود به خودي بستري در بيمارستان پورسيناي رشت طي سال¬هاي 1397-1400 بود. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعي- تحليلي بود كه بر روي بيماران دچار خون¬ريزي مغزي خود به خودي بستري در بخش نورولوژي بيمارستان پورسيناي رشت بين سال¬هاي 1397-1400 انجام شد. براي هر بيمار از دو چك-ليست استفاده شد: چك¬ليست اول كه شامل اطلاعات دموگرافيك، تاريخچه پزشكي باليني، علائم حياتي و سطح هوشياري هنگام پذيرش و اطلاعات آزمايشگاهي اولين آزمايش بيماران و چك¬ليست دوم مربوط به بررسي سيتي¬اسكن بيماران بود. محاسبات از طريق نرم¬افزار SPSS نسخه 26 صورت گرفت و سطح معناداري 05/0P< بود. نتايج: در اين مطالعه اطلاعات 128 بيمار مورد بررسي قرار گرفت. بر¬اساس نتايج مطالعه حاضر 20/60 درصد بيماران مرد بودند؛ 40/41 درصد بيماران گسترش هماتوم داشتند. شاخص گلوكز و WBC در بيماراني كه گسترش هماتوم نداشتند به طور معناداري كمتر از بيماراني بود كه گسترش هماتوم داشتند و هم¬چنين پتاسيم و LDL در بيماراني كه گسترش هماتوم نداشتند به طور معناداري بيشتر از بيماراني بود كه گسترش هماتوم داشتند. علاوه بر اين، ارتباط سابقه سكته مغزي هموراژيك با گسترش هماتوم به لحاظ آماري معنادار بود. در سيتي¬اسكن بدو ورود مغز، حجم هماتوم، ايسلند ساين، سويرل ساين، سطح مايع مايع و درگيري بطن¬ها مغزي با گسترش هماتوم ارتباط معنادار داشت. علاوه بر اين، FBS، WBC و LDL به طور معناداري با افزايش ميزان گسترش هماتوم افزايش پيدا كرد و پتاسيم كاهش پيدا كرد. افزايش ميزان حجم هماتوم، داشتن ايسلند ساين، سويرل ساين و سطح مايع-خون به طور معناداري با افزايش ميزان گسترش هماتوم ارتباط داشت. نتيجه¬گيري: بر¬اساس نتيجه¬گيري، FBS، WBC، K، LDL، سابقه سكته مغزي هموراژيك، حجم هماتوم اوليه، ايسلند ساين، سويرل ساين، سطح مايع-مايع و درگيري بطن¬ها مغزي ممكن است به شناسايي بيماران در معرض خطر بالاي گسترش هماتوم كمك كنند. اين درحالي است كه ساير نشانگرهاي مورد مطالعه توانايي پيش¬بيني گسترش هماتوم را نداشته و لازم است در مطالعات آينده، مورد ارزيابي دقيق‌تر قرار گيرند. واژگان كليدي: خون¬ريزي داخل مغزي خود به خودي، گسترش هماتوم، فاكتورهاي پيش¬بيني¬كننده

227437

علوم پزشكي گيلان